donderdag 13 oktober 2011

Even na achten schijnt de zon door het kleine raampje. Binnen pruttelt zachtjes de koffie, ik hoef alleen maar uit mijn bedje te kruipen. Met een kop koffie kijk ik op het dek naar het leven op de steiger. In badjas trekken bosjes mensen voorbij op weg naar de douche. Miss Elly gaat brood halen. De zon straalt hoog aan de hemel.

Na het ontbijt duiken ook wij het douchehok in. Opgefrist gaan we op pad naar de supermarkt voor de boodschappen voor de komende dagen. We komen terecht bij de Migros waar we een strak aankoopbeleid voeren: 'Is het Turks?' ja!. 'Kunnen we lezen wat het is?' nee!. Pas dan is het artikel een plekje waardig in onze boodschappenmanden. Met plastic zakken vol komen we terug bij de Boemerang, waar Schipper Johan ons al onrustig opwacht.



Er is wind, zeilwind, maar we moeten ook nog naar de vismarkt... Met haastige gang lopen we de steiger af richting vismarkt, maar dan wordt de opstekende wind toch te machtig. We keren snel om en maken de Boemerang klaar voor vertrek.



Niet veel later pruttelen we de haven uit en krijgt P zijn eerste zeillessen. Hij trekt aan de touwen en hijst de zeilen en al snel scheren we over het turquoise water van de Med. Ik verklaar mijzelf tot boottoerist en geniet vooral van het uitzicht, het water en alles wat er zich om mij heen afspeelt. De omgeving is indrukwekkend mooi, de bergen zijn hoog, het water rond de 29 graden warm.
Met een snelheid van 16 knopen zeilen we over het water. Na een uurtje of twee gaan we in een idyllische baai voor anker. Miss Elly en ik nemen een duik in het heldere water. De watertemperatuur is werkelijk fantastisch en we spartelen even lekker in het rond.
Rustig zeilen we weer terug, we worden begeleid door parasailers terwijl de boottoerist lekker opdroogt in het zonnetje.




Tegen happy hour bereiken we de baai van Fethiye, waar we op een mooi plekje voor anker gaan.



Na een drankje wordt het tijd om iets aan het eten te gaan doen. We hebben gedroogde aubergine, waarvan we geen idee hebben wat we ermee aan moeten. We bakken de aubergines eerst even op in olie, het smaakt nog nergens naar. Dan koken we de gedroogde groente een paar minuten, ze smaken nog steeds nergens naar. Toch maar weer even in de olie met een teentje knoflook erbij. Gelukkig gaat de kofte beter. Uiteindelijk genieten we van een heerlijke maaltijd met rijst, groente en kofte, die we afsluiten met een kom Turkse yoghurt met appel en honing.

Met een kop koffie en een glaasje (of wat) zelfgestookte raki uit een plastic waterfles sluiten we de avond af. Op het dek zien we de volle maan haar licht schijnen op de buurboten in de baai. Niet veel later duiken we onze mandjes in, waar we ons afvragen hoelaat de Imam ons eigenlijk wakker gaat roepen.





vorige dag volgende dag

Klik hier om terug te gaan naar ons hoofdmenu