vrijdag 14 oktober 2011

De Imam wekt ons om 6 uur. De man doet zijn uiterste best maar het is geen Michael Jackson. Een uurtje later komt de zon op en P en ik liggen nog even lekker te soezen. Pas als we het gepruttel horen van de koffie die doorloopt komen we ons bed uit. We ontbijten met Turkse yoghurt en honing.



Na het ontbijt gaan we met de Zodiac naar de Marina en vandaar lopen we naar de vismarkt. We hebben een speciale missie want vanmiddag gaan we met een stel bevriende Canadese 'sailors' barbecueen op een strandje. De vismarkt is top; middenop een groot plein staat een immense kraam met alle vissen die je je maar voor kunt stellen. Aan de zijkant is een restaurant waar je in de keuken direct de gekochte vis klaar kunt laten maken.



Onze schipper laat 6 zeebaarzen in het ijs inpakken, wij gaan ondertussen naar de fruitmarkt voor groente en fruit. Een uiterst vriendelijke Turkse groenteboer helpt bereidwillig. Terwijl Miss Elly en ik de aubergines, courgettes en champignons uitzoeken, zoekt de man vijgen uit die hij ons laat proeven. Heerlijk voor in onze Turkse yoghurt... Inpakken dus maar. Met wat tomaten en een zakje abrikozen rekenen we af. De groenteboer zoekt nog 4 lekkere appeltjes voor ons uit. Met onze handen vol met plastic zakjes met groente en fruit ziet de schipper nog wat witte zoete druiven. Die gaan ook mee, de Turk kraakt in de tussentijd nog een walnoot voor ons. Ook heerlijk, dus daar nemen we er zeker een paar van mee. In het Turks nemen we afscheid: Tessekur ederim en Gulle Gulle. De man weet niet meer hoe hij het heeft.




Terug aan boord van de Boemerang maken we ons zeilklaar, tijd om te vertrekken. Hoog aan de wind zetten we koers naar onze barbecuespot. Op de motor gaan we door een nauwe spleet, daarachter de één na de andere prachtige baai. De schipper zoekt radiocontact met het Canadese stel en krijgt te horen dat ze in verband met de zonligging in een andere baai voor anker zijn gegaan dan eerder afgesproken. We moeten maar even onze mail checken, wat Miss Elly gaat doen.

Met hulp van de coordinaten vinden we halverwege de middag Sarsala Bay en maken we kennis met Jean en Trevor. We pakken het eten en drinken in en niet veel later varen we in de Zodiac naar het strandje. Wij zoeken stenen voor de barbecue en Miss Elly buigt zich over de drankjes. Maar waar zijn de glazen? En de lucifers? Helaas die zijn nog aan boord van de Boemerang en dus moet er teruggevaren worden. P en Miss Elly stappen weer in de Zodiac, Jean en Trevor nemen snel een eerste slokje en gaan dan samen met de schipper en ikzelf door met het opbouwen van de barbecue.



Wanneer we opkijken zien we in de Zodiac twee mensen wild met hun armen in het water paddelen, terwijl ze ondertussen afdrijven richting de Med.

Trevor gaat ze redden, een kraantje van de motor staat dicht, waardoor de motor is afgeslagen. Als Trevor bij de twee is, hebben ze net ook zelf de oplossing voor hun motorprobleem ontdekt en tuffen ze weer verder richting de Boemerang.

We proosten op het strandje op een gezellige middag. De kooltjes van de barbecue worden aangestoken en door goed gewapper van P komt er een mooi vuur op. Aan mij de eer om de eerste 3 zeebaarzen op het rooster te leggen. Ik vind het vies om de vissen zo vast te pakken, maar krijg het toch voor elkaar en behandel de vissen met olijfolie en zout en peper. Een kwartier later keren P en ik de 'vissies'. Daarna helpt Trevor mij met het stokbrood. Ik snijd het brood en hij houdt de plastic bordjes met brood vast; een uitermate belangrijke taak. Ondertussen kletsen we over van alles en nog wat.



De zeebaarzen zijn verrukkulluk! Ook nu overwinnen P en ik onszelf weer doordat we zelf de koppen moeten verwijderen. We eten net zolang tot we niet meer overhouden dan kop en graten. Deze belanden in de Med., een macaber gezicht: het lijkt wel alsof een heuse fishmurderer aan het werk is geweest. Na een laatste drankje, stokbroodje met Turkse tzatziki en olijven ruimen we onze spullen weer netjes op.




Terug op de Boemerang doen we samen met Trevor en Jean nog een kopje koffie met een Raki. We vertellen hen over Nederland en zij ons over Canada. Het is erg gezellig. In het donker varen Trevor en Jean weer terug naar hun eigen boot, wij ruimen de laatste dingetjes op en praten nog even na over deze geweldige dag. Niet al te laat zoeken we ons bed op, de zee maakt ons vroeg slaperig.

vorige dag volgende dag

Klik hier om terug te gaan naar ons hoofdmenu