vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


3 juli 2008.


Na lekker uitgeslapen en rustig ontbeten te hebben bedanken we onze canadese buren voor al hun goede raad en hulp en rijden we als min of meer ervaren campers de campsite af. Onze eerste cache van vandaag ligt vlakbij: The Grass Strip, op de thuishaven van de Vancouver Soaring Association. Op het kleine vliegveldje staat de volledige vloot dat bestaat uit 3 sleep- en 9 zweefvliegtuigen. Hope is een ideale omgeving voor zweefvliegers doordat de westenwind die vanuit de Fraser Valley komt, opstijgt tegen de Coastal Mountains bergwanden. Door de opstijgende warmte kunnen zweefvliegers hier wel 6 tot 7 uur in de lucht blijven hangen.
een doorkijkje in de Othello Tunnels

Het is al weer bijna 12 uur als we met wat motregen de omgeving van Hope achter ons laten op weg naar Coquihalla Valley. Deze vallei is bekend om de immense Othello Tunnels. Begin 1900 bedacht de Canadian Pacific Railway Association dat het toch wel noodzakelijk werd dat er een spoorwegroute kwam om de Kootenay Regio te verbinden met de kust van British Columbia. Men moest voor de aanleg van de spoorlijn echter wel drie verschillende gebergten over. Het alternatief voor de aanleg was om gebruik te maken van de Coquihalla kloof, waar de rivier al een hele diepe tunnel in het graniet had uitgeslepen. Zo ontstonden de Othello tunnels waarvan verschillende ingenieurs dachten dat het onmogelijk was om deze te bouwen. Het kostte Andre McCulloch uiteindelijk 5 jaar om de tunnels te realiseren en in 1916 was de Kettle Valley Railway een feit. In de jaren 60 is de route voor het treinverkeer gesloten omdat het spoor aanzienlijke schade had opgelopen door het slechte weer.

Wij gaan uiteraard op zoek naar de Othello Tunnels cache. De verlaten spoorwegtunnels zijn erg indrukwekkend. Het is inmiddels opgehouden met zachtjes regenen en de regen komt nu met bakken uit de hemel. Het maakt het geheel spookachtig en mystiek. We kunnen ons helemaal voorstellen hoe Sylvester Stallone hier heeft afgerekend met zijn tegenstanders tijdens de filmopnames van Rambo en First Blood. De cache ligt een klein kwartiertje lopen van de tunnels vandaan. Met flink wat klim- en glijwerk aan het einde van de tocht wordt hij gevonden. Onderweg terug naar de camper schuilen we een paar keer onder de bomen. Een zinloze actie want we komen uiteindelijk alle vier drijfnat bij de camper aan.







Na een snelle lunch gaan we door naar onze volgende bestemming van vandaag: het Manning Provincial Park.


ingang van Manning Park

Het Manning Provincial Park ligt in het hart van het Cascade gebergte op slechts drie uur rijden van Vancouver. Het park heeft een grote verscheidenheid aan wandelroutes die variŽren tussen een kwartier en zes dagen lopen. Manning Provincial Park bestaat uit ongeveer 70 000 hectare bosrijke bergen, diepe valleien, lieflijke alpine weides, meren en rivieren.
We stoppen bij de marmot aan de westingang van het park voor een cache. Een flauw zonnetje breekt zo nu en dan heel eventjes door net lang genoeg voor een foto. Jori vindt de Westgate cache snel en wij gaan door in de hoop dat we in dit park ook wat dieren gaan zien. De historische Engineer's Road trail is onze volgende stop. Een korte wandeling brengt ons naar de Engineers Road, die in 1861 werd aangelegd om mijnwerkers door het gebergte naar het gebied van de Kootenays te brengen waar tijdens de goldrush naar goud gezocht. Wij zoeken in de nog steeds stromende regen niet naar goud maar naar de cache. En waar het bij menig goudzoeker verkeerd afliep, lukt het ons wel.

Vlak voor de laatste cache in het Manning Provincial Park zien we plotseling in de linker zijberm een hert staan. Peter stopt de camper zoveel mogelijk aan de kant van de weg om een foto te maken. Het is onvoorstelbaar want we staan wel stil op de Highway 3, maar de twee auto's die ons inhalen vinden het vrij logisch dat wij met onze camper even stilstaan om wat foto's te maken. Onze laatste cache in het park ligt vlak bij de uitgang. In de cache omschrijving staat dat we op zoek moeten naar een zwarte beer waarvoor we niet bang hoeven te zijn omdat hij niet bijt. Jori en Peter gaan in de nog steeds stromende regen op zoek en vinden de Highway Hitch Hiker cache wanneer het net serieus begint te onweren. Ze hollen met de cache container terug naar de camper om deze te loggen. Wanneer het noodweer een beetje minder wordt, brengt Peter de container weer terug naar de cache plaats. Onder de modder komt hij terug bij de camper, hij is uitgegleden over de natte stenen en tot aan z'n knieen in de modder beland.





Engeneer's Road Met schone kleren aan en een emmer vol wasgoed gaan we op weg naar onze campingstop. We maken tussen het goudplaatsje Hedley en Keremeos nog een korte stop bij een Wild Life Viewpoint. Op de kale bergen schijnen hier veel mountain goats rond te lopen, maar vandaag dus niet. We gaan verder en rijden de Okanagan Valley in, vlak voor Penticton vinden we een plekje voor onze camper op Tent & Trailer Resort Camp-Along. Als Peter de camper heeft aangesloten op het water en de electra, gaan de pizza's de oven in.
Op deze camping hebben we geen Wifiverbinding, dus na het opruimen van al onze zooi gaan we met onze cache score van 5 stuks maar uitrusten van onze lange dag. Het is iets over elven als onze ogen dichtvallen.



ons eerste wild..







vorige dag - volgende dag - route overzicht
schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek