vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


8 juli 2008.

Deze foto zegt meer dan 1000 woorden, toch?
een ree vlak voor ons in het bos, Red Rock Canyon



Vandaag gaan we het Waterton Lakes National Park in, we staan dan ook bijtijds, om kwart voor 8, weer op. Van de campinghouder hebben we gisteren een handige routekaart gekregen, waarop hij alle interessante spots voor ons heeft gearceerd. Een klein uurtje later zijn we al op weg. De Crooked Creek Camping ligt vlakbij de ingang van het park. Bij de kassa leveren we onze dagkaart van het Revelstoke National Park in en kopen een jaarpas. Nu kunnen we de volgende keren direct doorrijden en hoeven we niet meer in de rij. Lekker makkelijk!

We rijden allereerst naar de Red Rock Canyon. Aan het einde van de Red Rock Parkway parkeren we de camper. Dit is het startpunt van enkele wandelingen. Als eerste lopen we de Red Rock Canyon Trail langs de roodgekleurde bergkloof waardoor een riviertje stroomt. Het is prachtig weer, een graadje of 26 en al vanaf de houten brug aan het begin van de wandeling hebben we al een mooi uitzicht over de kloof. Beneden in de canyon spelen kinderen bij het water, na het wandelen gaan wij daar ook even zitten.

Langs het pad staan her en der informatieborden die de wandeling gelijk een beetje educatief maken, toch is het ook wel leuk om te weten waar˛m de wanden zo rood zijn. Dat komt dus door ijzererts dat in het steen zit. Water slijt de rotsen af, waardoor het ijzererts in aanraking komt met de lucht en gaat oxideren. Dit geeft de dieprode kleur aan het steen. Wanneer we een klein half uurtje later weer terug zijn bij de houten brug, dalen we naar het water af. Schoenen uit en het water in. Het water is ijs- en ijskoud dus al snel laten we onze voeten weer drogen. Op de rots waarop wij zitten, spelen drie vlinders.

We besluiten de wandeling naar de Blakiston Falls ook te doen. Het eerste gedeelte gaat langs Blakiston Creek, maar al snel buigt het pad af en lopen we door een dicht bos. Wilde rozen, beargrass, lelietjes en wilde orchideeen staan her en der verspreid. Na een half uurtje lopen, bereiken we de watervallen. Er zijn twee uitzichtspunten waar we een mooi zicht op de watervallen hebben. Na een tijdje rondgekeken te hebben lopen we hetzelfde pad weer terug.

Ineens zien we op nog geen vijf meter van ons vandaan een ree staan. Zij kijkt ons recht aan, haar oren gespitst. Even blijft ze zo staan, tot ze er zeker van is dat wij geen bedreiging vormen en dan begint zij aan de blaadjes om haar heen te knabbelen. Doodstil staan wij toe te kijken. Peter zit op zijn knieen met de fotocamera. Wat een mazzel dat dat ding geen geluid maakt.

Even later komt het hert het bos uit en steekt het pad, waarop wij staan, over om aan de andere kant weer verder te snuffelen en te eten. Ongelooflijk, zo dichtbij, ademloos zijn we ervan. Aan de andere kant van het pad komen er wandelaars aan en wij gebaren hen dat ze zachtjes moeten doen omdat er een ree staat. Ze hebben het godzijdank meteen in de gaten. De ree kijkt eventjes op, de oren gespitst maar blijft verder rustig staan. Na een kwartiertje heeft ze er eindelijk genoeg van en huppelt weg het dichte bos in.

Ook wij huppelen verder, zo enthousiast zijn we dat we een ree van zo dichtbij hebben gezien. Bij de parkeerplaats aangekomen eten we wat broodjes bij de picnictafels. Plotseling zien we een grondeekhoorn voorbijschieten dat voor we het weten een hol inschiet. Als we goed kijken, blijken er veel meer eekhoorns te zitten. Als we wat broodkruimels strooien komen ze steeds dichter- en dichterbij. Uiteindelijk durven ze op zo'n 25 cm. afstand bij ons te komen om de kruimels op te peuzelen. Wij kloppen onze broodzakjes helemaal uit en gaan dan weer terug naar de camper.

Nu nemen we de andere route die de campingbeheerder ons heeft aangeraden. De weg slingert het plaatsje Waterton in. Plotseling zien we ergens een hert in de tuin van een huis staan. We pakken onze camera weer en maken foto's. Wanneer we aan de andere kant van de weg kijken, zien we daar een ree met haar jongen lopen. Het moet hier niet gekker worden. Die maffe beesten lopen hier gewoon overal rond. We stappen de camper uit en schuifelen zachtjes naar een ree toe. Het blijft gewoon liggen als we op twee meter afstand erbij gaan zitten. Onze camera maakt overuren.

Na een tijdje gaan we weer verder. Jori merkt dat er ergens een onbeveiligd netwerk is en we uploaden snel alvast een van onze hertenfoto's. Zo die staat alvast op de site. We rijden verder en komen langs het Prince of Wales hotel aan het Upper Waterton Lake. Wij kronkelen verder omhoog en parkeren de camper bij het Cameron Lake. Een klein bordje wijst de weg naar het Akamino Lake. Het Akamino Lake is niet al te groot en wij zijn de enige bezoekers. Er staat een bankje waar vandaan we met onze verrekijker de omgeving afscannen. Jammergenoeg zien we geen dieren meer. We lopen het bospad weer terug en genieten nog even van het zonnetje bij het Cameron Lake.

Om een uur of 6 wordt het tijd om de camper weer in te klimmen. We besluiten om een andere camping dan die van gisteren te zoeken. Zo komen we op Waterton Springs Campground terecht. We krijgen hier voor dezelfde prijs als op Crooked Creek een plekje, echter zonder wateraansluiting. Voor 5 canadese dollar extra koopt Jori het password voor internet. Als snel blijkt dat er maar weinig sites bereikbaar zijn en hij gaat zijn beklag doen bij de receptie. Hier krijgt hij zijn dollaria weer terug, het password had hij uiteraard vooraf gekopieerd... Het waait behoorlijk hard op de camping en we kunnen maar net ons eten buiten opeten. Aangezien we ook worden opgevreten door de muggen, verdwijnen we daarna snel naar binnen.

vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek