vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


13 juli 2008.
pas maar op

Acht uur staan we op. We willen vandaag speciaal voor de vijftig jarige in ons midden nog de 50th Birthday Bash Cache zoeken voordat we Banff weer gaan verlaten. Na een snel ontbijt buiten in het zonnetje gaan we op weg. We parkeren onze camper net iets buiten Banff bij de Spray River Trail. De trail is een route van ruim 5 kilometer. De mannen lopen al keuvelend met hun cachepapieren voorop als een coyote hen op nog geen 10 meter afstand voorbij loopt. Ze hebben niets in de gaten en op mijn enthousiaste uithalen zien ze nog net de staart van het beest verdwijnen in de bossen.
een mooi bos verrek, wat doen die Crockies daar nou...?
Over een breed pad lopen we het bos in, regelmatig worden we ingehaald door mountainbikers. Na zo'n anderhalve kilometer pakken we een klein zijpaadje, vanwaar we mooie uitzichten hebben op de Spray River. Zo'n 500 meter verderop is de cacheplaats. De cache wordt door Peter als eerste gevonden. Hij is er helemaal blij mee. Wanneer we teruglopen wordt ons plotseling de weg afgesneden door een ree. Verwonderd worden wij aangekeken, je ziet de ree denken: wat doen die gasten daar? Uiteraard maken we weer een berg foto's, het blijft indrukwekkend voor ons.

Terug bij de parking wordt het tijd om Banff uit te gaan. We pakken de Bow Valley Parkway, de route tussen Banff en Lake Louise parallel aan Highway 1. Deze toeristische route schijnt erg mooi te zijn en gelet op de borden aan de kant van de weg, ook veel kans op het zien van wildlife. De maximum snelheid op deze weg is 60 km/uur dus we kunnen rustig de omgeving bekijken. Wanneer we ongeveer halverwege de Parkway zijn, is er opeens een gigantische file van auto's. Mensen hangen uit hun auto's met fotocamera's. Peter parkeert in een nano-seconde onze camper. In de grassige heuvels zien we op een meter of 50 een zwarte beer samen met een kleine bruine beer lopen. Ze knabbelen rustig aan wat grasstengels. Wij weten niet hoe snel we foto- en videocamera aan moeten krijgen, maar het is gelukt: beide beren staan er duidelijk op.
onze eerste (zwarte) beer.. en daar is onze eerste bruine zwarte beer
Berenguards van het park lopen zenuwachtig rond en proberen wanhopig alle mensen weer in hun auto terug te krijgen. Dit lukt matig, eigenlijk niet. Door hun megafoons roepen ze dat we even een snel een foto mogen maken en dat we dan weer snel moeten doorrijden omdat we de weg blokkeren. Maar... who cares? Op een gegeven ogenblik hebben de 2 beren genoeg van al onze aandacht en verdwijnen ze in de bossen. Wat een sensatie. Helemaal opgewonden rijden we een half uurtje later weer verder. Stel dat we een half uurtje later zouden zijn gekomen, dan hadden we dit spektakel toch maar mooi gemist.

Ongeveer halverwege de Bow Valley Parkway, nog voor de kruising naar Highway 93 richting Radium, ligt Johnston Canyon. Met wat geluk vinden we een plekje op het afgeladen parkeerterrein (het is immers zondag en dan weten die Canadezen ook wel wat ze moeten doen!). Eerst tijd voor een broodje. Daarna beginnen Peter en ik aan de wandeling naar de Upper en Lower Falls terwijl Jori en Mara Joy in de camper blijven. Na tien minuten wandelen langs een beekje door het bos komen we aan bij een bergkloof. Upper Falls in Johnston Canyon Deze kloof heeft zich minder dan duizend jaar geleden gevormd toen gletsjers zich terugtrokken uit dit gebied. In relatief korte tijd heeft het water van de beek zich een weg gebaand door het zachte kalksteen. Over houten steigers lopen we middendoor de kloof. Erg mooi allemaal: de steile rotswanden, het heldere beekje beneden, de bomen die op de meest onmogelijke plaatsen groeien. We kijken onze ogen uit. Een klein half uurtje na vertrek komen we aan bij de Lower Falls. Een spectaculaire waterval van twintig meter hoogte. We lopen voorzichtig (het is erg glad!) door een natuurlijke tunnel die ooit door het stromende water is uitgesleten. Hierdoor komen we heel dicht bij de waterval te staan. De spetters voelen we in ons gezicht. Wat een natuurgeweld!

We besluiten door te lopen naar de Upper Falls, een wandeling van anderhalve kilometer, maar we kunnen dan wel de Johnston Canyon cache loggen als we daar een foto maken. Via trappen gaat het pad snel omhoog en daarmee verlaten we de bergkloof. We lopen verder door een bos van naaldbomen langs de rand van de kloof. Het is hier duidelijk veel minder druk dan op het pad naar de Lower Falls. Wel lekker eigenlijk. We komen verschillende keren kleine watervallen tegen, voordat we uiteindelijk bij de Upper Falls aankomen. Een bord feliciteert ons met het bereiken van deze waterval. Toch leuk zo'n felicitatie, het voelt gelijk als een grote prestatie. Vanaf het houten platform hebben we goed zicht op de veertig meter hoge waterval. Ook 's winters schijnt deze waterval een geweldige attractie te zijn, want dan is de waterval grotendeels bevroren. Na wat foto's en een laatste blik, lopen we in sneltreinvaart de 2,7 kilometer weer terug naar de camper. Waar de heenreis ons 5 kwartier kostte, doen we de terugreis in 35 minuten.

We stappen weer in de camper en na een glasje sap rijden we verder. Bij Castle Mountain Junction nemen we Highway 93 richting Radium. Na een paar kilometer passeren we de grens tussen Banff National Park en Kootenay National Park, de Vermilion Pass. Het hoogste punt van de Vermilion Pass (1651 meter) markeert ook de Continental Divide, de scheidingslijn tussen twee oceanen. Aan de ene kant van de Continental Divide stroomt het water naar de Grote Oceaan (Pacific Ocean) en aan de andere kant naar de Atlantische Oceaan (Atlantic Ocean).

Het landschap om ons heen is weer helemaal anders: overal zien we stukken gebied met verbrande bomen. Na een enorme bosbrand, zo'n 25 jaar geleden, heeft men ontdekt dat dit de manier is van moeder natuur om de vegetatie te verrijken en om voor verjonging te zorgen. Een brandje dunt het bos uit en daardoor krijgen jonge boompjes en andere lage vegetatie de kans te groeien. Zo'n jong en open bos trekt vervolgens ook weer andere diersoorten aan. Op gecontroleerde wijze worden er her en der dus brandjes gesticht.

Bij Olive Lake maken we nog een korte stop. We lopen naar het visuitkijkpunt en daar ontdekken we inderdaad in het ondiepe meer een aantal kleine visjes. Om precies te zijn zien we trout zwemmen, oftewel forel. Langs de oever van het meer lopen we ook nog even naar de bron. Het water borrelt er zachtjes uit de grond. Dit kleine meer heeft echt superhelder, groen water. Zonder de snelweg ernaast zou Olive Lake een heerlijk rustplekje zijn.

Hert en Hertin Een stukje verderop de Highway door het Kootenay National Park zien we in de berm een ree staan. Een stukje daar weer verderop staan een hert en een paar reeen. Hiervoor stoppen we op de vluchtstrook om foto's te nemen. Wanneer we weer op de weg zijn kunnen we weer de vluchtstrook op. We zien nog net het achterwerk van een zwarte beer het bos in verdwijnen. We rollen een stukje achteruit (op de Highway!), we wachten (op de Highway!), we rijden een stukje vooruit en weer iets achteruit (jawel, nog steeds op de Highway!). Maar helaas, we zien geen berenglimp meer.

Met een gangetje van 60 kilometer per uur rijden we verder, zodat we de berm kunnen blijven afscannen. We rijden half op de vluchtstrook, zodat achteropkomend verkeer ons gewoon kan inhalen. Zo nu en dan zien we een hert en/of een ree in de berm staan. Bij Olive Lake maken we nog een korte stop voor de Olive Lake Canada Cache. De cache vinden we snel. Het kleine meer heeft echt superhelder, groen water en we zien een kleine forel door het water glijden.

Even later komen we aan in Radium Hot Springs. We melden ons op het Canyon RV Resort, waar precies nog een plekje vrij is, direct aan de Sinclair Creek. Na het avondeten aan de picknictafel, poetsen we onze handen in de Creek schoon. Erg verfrissend. Aangezien we een goede internetverbinding hebben werken we 's avonds aan het reisverslag en de foto-administratie. Uiteindelijk is het weer half 1 voordat we klaar zijn. 's Nachts blijft de Sinclair Creek langsruizen.

Cachetotaal: 3 (Wildlife vandaag: 1 coyote, 9 reeën, 1 hert, 2 zwarte beren en 1 bruine beer). foto: J. Faber Fotoservice v.o.f.

vorige dag - volgende dag - route overzicht
schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek