vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


16 juli 2008.


Onze wekker gaat om zeven uur in de ochtend af, want we hebben vandaag een drukke dag voor de boeg! Aangezien het ijskoud in de camper is, duurt het wel even voordat we allemaal uit bed zijn. Het is iets voor achten wanneer we onder een stralend blauwe lucht van de Mosquito Creek Campground wegrijden. We rijden eerst een stukje terug over de Icefields Parkway want we gaan eerst nog naar Lake Louise. Dit meer is een echte toeristische topattractie en aangezien we niet met alle fotograferende Japanners op de foto willen, gaan we hier vandaag eerst naartoe. Op het grote parkeerterrein zijn we de tweede camper die parkeert, het is inmiddels half 9. Dat ziet er voor wat betreft de drukte veelbelovend uit. Vlakbij het meer doen we een eerste cache: Lake of Little Fishes, waarvoor we een paar vragen moeten beantwoorden. Als we het infobord lezen, vinden we daar alle antwoorden. Absoluut niet moeilijk dus en zodra we weer een internetverbinding hebben, kunnen we de antwoorden aan de cache owner doormailen.
Lake Louise We maken wat foto's nu het nog rustig is. Links aan het lake ligt Mount Fairview, rechts ligt Mount Whyte en de besneeuwde berg aan het eind van het meer is Mount Victoria. We lopen voor onze 2e cache: Lake Louise Mini Cache rechtsom het meer, langs het Fairmont Chateau Lake Louise. Het Fairmont, met kamerprijzen rond de 1000 Canadese dollar per nacht, misstaat volledig in de prachtige omgeving. Welke architect zou hier aan het werk zijn geweest?

Het is even zoeken maar uiteindelijk vindt Jori de cache verstopt in een afgebroken boom. Als we onze naam hebben gelogd, pakken we de trail naar Mirror Lake. We volgen een pad van 2,7 kilometer door het bos dat behoorlijk steil naar boven loopt. Af en toe nemen we een korte rustpauze om op adem te komen, ook onze truien hebben we al snel niet meer nodig. Het pad blijft door het bos heen slingeren en wanneer we er eigenlijk niet meer in geloven, ligt daar in alle stilte Mirror Lake. We komen in alle rust bij van onze inspanningen en genieten van het kleine meertje.
Op een van de infobordjes zien we dat het nog 0,7 kilometer is naar het volgende meertje. Aangezien we al zo'n klim hebben gemaakt kan die 700 meter er ook nog wel bij en gaan we met z'n vieren door op weg naar Lake Agnes. Het pad wordt nog steiler en het klimmen gaat steeds moeizamer. Maar het zou natuurlijk zonde zijn om om te keren, wat is nu 700 meter? Buiten adem bereiken we uiteindelijk na meer dan een half uur inspanning Lake Agnes. Op de GPS zien we dat we op 2117 meter zijn aangekomen. We hebben inmiddels iets meer dan 400 meter geklommen. De wind waait behoorlijk bij het Lake en ondanks het mooie weer is het er behoorlijk fris. We vragen ons dan ook af hoe het hier in de winter zal zijn.
Lake Agnes
Als we zijn bijgekomen wordt het tijd voor de terugweg. Voorbij Mirror Lake wordt het opeens een stuk drukker met mensen die naar boven klimmen. Zij hebben het zeker zo moeilijk als wij het een paar uur eerder hadden. Maar aangezien wij er nu al dalend lekker de pas in hebben, groeten we iedereen met een big smile en vrolijk gezang! Bij het meer is het inmiddels een gekkenhuis en moeten we ons een weg banen door alle fotografen. Wanneer we weer terug in de camper zijn, zien we dat het al 12 uur is, onze trailexpeditie duurde ruim 3,5 uur!

We rijden het inmiddels overvolle parkeerterrein af en gaan door naar Lake Moraine. Dit meer is volgens mensen die we hebben gesproken mooier en rustiger dan Lake Louise. Op de weg van Lake Louise Lake naar Lake Louise Dorp nemen we de afslag naar Lake Moraine, een weg door het bos van elf kilometer. Het meer is inderdaad ook weer prachtig, omzoomd door statige rotsen, de Vallei der Tien Pieken. De trail om het meer laten we nu echter even voor wat het is. Er is hier een andere uitdaging. In het meer liggen als een soort Mikado allemaal boomstammen, waardoor het mogelijk is om de overkant te bereiken. Bij de meeste overstekers gaat het mis en zij eindigen met een behoorlijke natte broek, Peter houdt het op een drijfnatte sok.



Lake Moraine
Terug in Lake Louise Dorp legen we eerst de overvolle opvangtank en vullen we de watertank met vers water. Aangezien er in Lake Louise zelf nauwelijks mensen wonen kunnen we voor de boodschappen alleen terecht in een soort van toeristencentrum waar wel van alles te koop is. Voor de lunch halen we hier overheerlijke, maar ook peperdure sandwiches. we moeten bij de kassa iets meer dan 39 Canadese dollar afrekenen, maar zoals gezegd de sandwiches zijn - gelukkig - wel heel errug lekker.

Na de lunch gaan we weer verder. Een open internetverbinding kunnen we nergens vinden, dus we draaien de Highway 93, oftewel de Icefields Parkway weer op. De Icefields Parkway heeft een gemiddelde hoogte van 1700 meter en daarmee is het een van de hoogste wegen van Canada. De lengte is iets meer dan 200 kilometer. Deze weg, door Banff National Park en Jasper National Park, is in de dertiger jaren van de vorige eeuw als werkgelegenheidsproject speciaal voor het toerisme aangelegd en voert langs meer dan honderd gletsjers, tientallen watervallen en langs indrukwekkende bergmassieven. Deze route staat in het lijstje "10 mooiste autoroutes van de wereld".

We rijden langs Herbert Lake en Hector Lake en komen langs de Mosquito Lake Campground waar we vanmorgen vroeg zijn vertrokken. Vlak na de campground ligt het uitzichtspunt Crowfoot Glacier. We stoppen hier eventjes en hebben een goed uitzicht op de gletsjer. Op zo'n driehonderd meter afstand hangt het ijs over een afgrond. Ooit leek deze gletsjer op de drie tenen van een kraaienpoot, vandaar de naam, maar door het terugtrekken van het ijs door de jaren heen (2 kilometer per 100 jaar), is de kraaienpoot niet meer zo duidelijk herkenbaar.

We stappen in en rijden weer verder. Aan de kant van de weg staan weer een hele berg auto's geparkeerd en waneer we uitstappen horen we dat we net twee beren hebben gemist. Dat is jammer. Dan maar een kijkje nemen bij het Bow Lake Uitzichtspunt en Bow Glacier uitzichtspunt. Als we hier wegrijden stijgt de weg nog iets tot we de Bow Summit bergpas bereiken. Dit is op 2068 meter boven zeeniveau het hoogste punt van de Icefields Parkway.

Voor het laatste uitzichtspunt vandaag slaan we de zijweg in naar de parkeerplaatsen van Peyto Lake Lookout, het uitzichtplatform voor het voor ons laatste meer van vandaag. We nemen het pad en lopen zo'n 300 meter bergop naar het platform. Daar is het weer een drukte van jewelste. We wachten met foto's maken tot de grootste mensenmassa is verdwenen. Aangezien het echter al laat in de middag is en de bergen in de schaduw liggen valt het niet mee om het geheel goed op de foto te krijgen.
Peyto Lake
Hoewel het hier prachtig is, is het echter niet een plekje om te willen wonen. Er ligt hier 9 maanden per jaar sneeuw en er valt gedurende een winter zo'n 6 meter!

Voor de overnachting stoppen we bij de Waterfowl Lakes Campground, ook weer een self registered campground. Wanneer we een mooi plekje in het bos hebben uitgezocht, genieten we nog even van de zon in onze achtertuin aan het Waterfowl Lake voordat we aan de verse maiskolven gaan beginnen.

2 caches, te laat voor de beren maar veel eekhoorns en Japanners gespot en veel meren gezien.

vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek