vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


21 juli 2008.


aan het ontbijt op een heeeeeeele ruime plek in het bosWanneer de wekker afgaat zijn we nog vreselijk moe. Een uurtje of wat extra slaap zou niet verkeerd zijn. Toch stappen we maar uit bed en na een flinke kop koffie en een kom cereals staan we een goed uur later klaar om te vertrekken. Het is dan net kwart over zeven geweest, uhhhh... kwart over zeven? Per ongeluk de wekker dus op zes uur gezet in plaats van op zeven uur. Aangezien we toch helemaal klaar zijn starten we de motor maar en rijden we heel vroeg, eigenlijk veel te vroeg de camping af.

Om acht uur precies rijden we Whistler binnen. 's Winters een absoluut wintersportmekka, 's zomers vooral het dorp van de mountainbikers en golfers. We parkeren de camper op de parkeerplaats voor een luxe resort en starten de laptop op. Peter gaat wat offertes maken en stuurt Mara Joy en mij het centrum in om even wat te winkelen. Dat is een slimme zet want 's maandags om acht uur is er echt nog geen winkel open!!! Budgettering ten top.

Als we een tijdje in Whistler hebben rondgewandeld, gaan we terug richting camper. Peter heeft inmiddels zijn offertes af en Jori heeft nog snel even de Stonehenge, here? cache gevonden. We besluiten maar meteen door te rijden richting Noord Vancouver zodat we niet te laat bij de ferry boot voor de oversteek naar Vancouver Island aan zullen komen. We volgen de Highway 99 oftewel de Sea to Sky Highway, waarvan velen lyrisch zeggen dat dit zo'n ongelooflijk mooie weg is. Nou, nu dus even niet. Bijna over de volle 125 kilometer die we over deze Highway rijden, wordt er druk aan de weg gewerkt. Rijbanen worden verdubbeld of opnieuw geasfalteerd, ongetwijfeld allemaal ter voorbereiding op de Olympische Winterspelen die in 2010 in Vancouver worden gehouden. De weg is een chaos, om de zoveel meter staan er 'flagger's', die je een bord met aan de ene kant stop of met aan de andere kant slow erop voorhouden.
er zijn nog ... wachtenden voor u!


Al met al schiet onze reis niet erg op en het is dan ook al net iets voor twaalven als we in Horseshoe Bay in de rij voor de ferry aansluiten. Er staat al een enorme rij met auto's, trucks en campers te wachten. Bij de kassa kopen we een kaartje voor de overtocht en wij mogen met onze camper aansluiten in rij zes. Als ik bij de kade even poolshoogte ga nemen zie ik de ferryboot al aankomen. Het is een grote veerboot, maar ik vraag me toch af of al die rijen wachtenden wel op de boot passen.
Het laden van de veerboot gaat vrij snel. Rij voor rij rijdt de boot op. Als wij vanuit de camper eindelijk de boot in zicht hebben, geeft men het sein dat deze afvaart vol zit en meteen daarop vertrekt de ferry volgens schema om 10 voor een.
De volgende afvaart is om half drie en wij moeten dus wachten. Mmmm...
Om al die tijd binnen in de camper te blijven zitten wachten vinden we een beetje zonde, dus we lopen naar het haventje. Al snel zitten we met een kop lekkere koffie (en cola) bij The Lookout, een koffiehuisje annex VVV kantoor op het zonnige terras met ook nog eens een magnifique uitzicht over de haven! De tijd vliegt voorbij en voor we het weten komt de ferry er alweer aan en is het voor ons tijd om terug naar de camper te gaan.


twee koffie en cola a.u.b. pas op: tegenligger!

In no time staan we met de camper op de boot. We sluiten alles goed af en gaan de trappen op naar boven richting het zonnedek. Daar vinden we een tafeltje met stoelen in de zon. Het waait er als een gek maar met het zonnetje is het goed uit te houden en het is erg leuk om alle mensen te bekijken. Twee uur later arriveren we in de haven van Nanaimo, Departure Bay. Het lossen van de ferry gaat weer in hoog tempo en al snel rijden we door Nanaimo heen. Het is hier erg warm en erg druk. Het ziet er hier ook heel anders uit dan op het vasteland. Geen strakke Amerikaanse gazonnetjes maar wel weer een stadscentrum met veel winkels. We houden de weg richting het noorden aan en komen na een half uurtje rijden uit in Parksville, bekend van de jaarlijkse zandkastelenwedstrijd. Jaja, ook van alle niet belangrijke info ben ik goed op de hoogte... Langs de kant van de weg zien we een groot bord van Parrys RV Campground staan en aangezien het al bijna zes uur is volgen we dat maar.

Parrys heeft nog plaats en wij krijgen een plekje naast vier tenten. Als we iets later naar het zwembad lopen om even lekker af te koelen, tellen we tenminste 19 Japanse (of Koreaanse) buren die dus allemaal in die vier tenten moeten slapen. Dat is best veel. Het zwembad is verfrissend, oftewel koud :-) maar we hebben een hoop lol met drie andere nederlandse kinderen en in het zonnetje is het weer lekker opdrogen en opwarmen.

Na het eten gaat Jori twee caches doen namen volgen nog die op loopafstand van de camping liggen. Mara Joy speelt nog even met de nederlandse kinderen uit het zwembad. Als Jori net blij terug is omdat hij beide caches heeft gevonden, wordt er aan de deur geklopt. Mara Joy wordt thuisgebracht door het gezin waar zij heeft gespeeld. De mensen blijken ook uit Almere te komen en wonen in dezelfde wijk zo'n 500 meter bij ons vandaan. It's a small, small world! We praten even gezellig bij in de camper, waarna we om een uur of elf afscheid nemen. Onvoorstelbaar toch, dat je op 8000 kilometer van huis je achter achter achterburen tegenkomt?
Photoshop of echt? Jolanda op het dek van de ferry.. ik heb nog zo gezegd: Geen bommetje!

vandaag 3 caches gecacht.

vorige dag - volgende dag - route overzicht
schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek