vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek


22 juli 2008.


Na het vroege opstaan van gisteren doen we het vandaag toch maar iets rustiger aan. Om half 9 staan we op en uiteindelijk rijden we precies om 11 uur de caming af. Via Port Alderni rijden we naar MacMillan Povincial Park waar we stoppen bij Cathedral Grove. Daar parkeren we op een parkeerplaatsje onze camper.
wat een reus!!
Het 136 hectare grote MacMillan Provincial Park ligt aan de westkant van Cameron Lake en is een van de laatste oorspronkelijk gematigde regenwouden op Vancouver Island. Er staan reusachtige Doublas Fir, Western Hemlock, Grand Fir en Western Red Cedar bomen. Cathedral Grove, onderdeel van MacMillan Provincial Park is een van de meest toegankelijke bossen met gigantische Douglar Fir bomen. Een aantal van hen is dan ook al meer dan 800 jaar oud. Deze hebben een grote brand in het bos overleefd, 300 jaar geleden.
De grootste spar heeft een omtrek van meer dan negen meter en is ruim 75 meter hoog. In 1997 heeft er in de Nieuwjaarsnacht een zware storm over het eiland gewoed, waarbij veel oudere bomen zijn omgewaaid of doormidden zijn gebroken als luciferhoutjes. In plaats van al het hout te verkopen heeft men toen besloten de stammen te laten liggen zodat deze een voedzame bodem kunnen vormen voor een nieuwe generatie woudreuzen.


Bij de ingang van Cathedral Grove krijgen we een routekaartje waar we twee trails uitpikken. Eerst doen we de Living Forest Trail en daarna de Big Tree Trail. We lopen langs enorm grote bomen, het is allemaal erg fascinerend. Ook is het erg indrukwekkend om te zien hoe die storm van 1997 een aantal van zulke enorme bomen heeft kunnen vellen. Het moet echt als een dolle hebben gewaaid in het bos.


Anderhalf uur later zijn we na de prachtige wandeling terug bij onze camper. Net voordat we weg willen rijden ziet Mara Joy op de achterruit van de auto voor ons een geocaching sticker geplakt zitten. Wanneer ik net een briefje zit te schrijven voor onder de ruitenwisser komen de eigenaren van de auto er aangelopen. Jori springt uit de camper (en ik spring mee zodat ik wat kan vertalen) om zich even voor te stellen. We horen dat Team Sevensquares net bij Cathedral Grove een cache heeft gedaan. Natuurlijk kan Jori de coordinaten krijgen, zodat hij ook nog even kan gaan zoeken. Jori haalt snel zijn GPS uit de camper en neemt meteen een van zijn eigen Cachers against Cancer Geocoins mee om aan Team Sevensquares te geven. De coin valt zeer in de smaak en Team Sevensquares zegt dat ze de coin ergens in een cache in hun woonplaats in de East Kootenays (vlak voor de grens met Alberta waar wij in Sparwood bij de grootste truck zijn wezen kijken) zullen plaatsen. We nemen afscheid en Jori gaat nog maar even de Cathedral Grove cache zoeken. Het valt niet mee want zijn GPS geeft een grote afwijking in de nauwkeurigheid aan, wat het zoeken hartstikke lastig maakt. Maar door slim nadenken vindt hij de cache uiteindelijk onder een houten loopbrug verstopt.

booooooooooom!
We verlaten Cathedral Grove en het MacMillan Provincial Park en rijden verder over de Highway 4 East. De weg is mooi maar bochtig en als we langs het Sproat Lake rijden kunnen we geen weerstand bieden aan het zonnetje en het blauwe, heldere water. Al snel vinden we de Parking Area waar we de camper kunnen neerzetten. We betalen een hele Canadese dollar parkeergeld, uhhh... hoeveel minuten kun je daar in Amsterdam voor parkeren? Onze zwemspullen hangen nog aan het haakje om te drogen dus die kunnen meteen weer aan. Zo jumpen we het Sproat Lake in en inderdaad het is helemaal lekker. Het water is werkelijk kraak en kraak helder. Na het zwemmen laten we ons in het zonnetje weer opdrogen, heerlijk relaxed, en inderdaad het is net vakantie!
Sproat Lake
Tegen drieën klimmen we de camper weer in. Met een boterham met pindakaas in de hand rijden we weer verder. Op naar Ucluelet dat aan de westkust van Vancouver Island en daarmee aan de Stille Oceaan ligt. We komen nog maar een enkel gehuchtje tegen en rijden verder op de bochtige weg die op een gegeven moment zelfs met 18% stijgt. Na zo'n twee uur sturen rijden we het vissersplaatsje Ucluelet binnen. Na snel het gehuchtje verkend te hebben, dat wil zeggen even de Main Street op en neer gereden te hebben, gaan we naar de enige camping die het plaatsje rijk is. Ucluelet Campground, in de reisgids omschreven als, niet echt goedkoop en ook echt niet schoon... heeft gelukkig wel een plaats voor ons. We rekenen hiervoor iets meer dan 30 Canadese dollar af, voor dit bedrag krijgen we geen electra en geen water. De wasgelegenheid bestaat uit een viertal wastafels in de buitenlucht, gelukkig hebben we een camper tot onze beschikking!

Voor het avondeten vertrekken we naar The Matterson House, een restaurantje waar ook veel 'locals' schijnen te komen en aangezien wij een een ontzettende zin hebben in een lekker stuk vlees na alle soorten pasta's van de afgelopen dagen... Als we om een tafeltje voor vier vragen horen we dat er niets vrij is maar na lang aandringen mogen we wel wachten totdat er buiten een tafeltje vrij is. Uit de keuken komen heerlijke geuren, dus we posteren onszelf bij de ingang aan de achterzijde van het restaurant. We wachten en we wachten en kijken het eten bij de mensen van de tafeltjes af. Als we bijna de moed hebben opgegeven vraagt er eindelijk een man aan een tafeltje om de rekening. Yes, wij mogen.

Toch duurt het nog een minuutje of tien voordat we eindelijk aan het bewuste tafeltje zitten. Door de drukte duurt het even voordat alles afgeruimd en schoongemaakt is. Inmiddels is het niet warmer dan 11 graden. Daar zitten we dan op het buitenterras weliswaar met een trui aan maar ook in korte broek. We krijgen de menukaart en zoeken alle vier inderdaad een gigantische vleesschotel uit. Het smaakt ons meer dan prima. We sluiten het etentje af met een lekkere rhubarber crumble, apple cranberrie crumble en cheesecaketaart. Echt mjammie. Koud, ijskoud warmen we ons bij de kachel in onze camper op. We staan dan nog op de parkeerplaats van The Matterson House. Als het ergste geklappertand opgehouden is starten we de camper en rijden we terug naar de Ucluelet Campground. Wanneer het reisverhaal weer is bijgewerkt leggen we een extra deken op het bed. Tjonge wat zijn we koud! The Matterson House wat heb ik het koud!!

vorige dag - volgende dag - route overzicht - schrijf een bericht in ons gastenboek - bekijk hier ons gastenboek