Alle berichten van Jolanda Faber

En Belgique…

Precies om tien uur rijden we, nagezwaaid door René en Paulette, La Chapelle uit. Op de A77 is het, zoals gewoonlijk, lekker rustig en na 2,5 uur rijden maken we onze stop onder Parijs. Met een cappuccino en een frappé zien we dat het verkeer redelijk fluide is en we geen omweg hoeven te maken.

Ook in Noord Frankrijk gaat het goed en we bereiken zonder vertraging de Belgische grens. Dat verandert wanneer we in België zijn. Tussen Kortrijk en Gent staat er een flinke file. Ook tussen Gent en Antwerpen staan we in de  file. En gelukkig, we treffen ook een file van Antwerpen naar Hazeldonk. Een goed lezer merkt hier op dat we dus in heel België in de file staan.

We zijn blij wanneer we uiteindelijk de Nederlandse grens bereiken. Hier geen wegwerkzaamheden meer, er kan weer gas op de plank. We pikken nog een broodje hamburger op bij de Mac en rijden om 19.00 uur onze eigen, vertrouwde straat in. Even zitten en dan snel uitpakken!

Ville Langy meivakantie 20118

Un beau soleil et Emmaus…

Als laatste tuinactiviteit deze week, maaien we het gras. Op de tondeuse draai ik twee uur lang rondjes door de tuin terwijl P de grote hopen gras bij elkaar harkt. Net tegen lunchtijd zijn we klaar en houden we het ook meteen voor gezien. Terwijl P de attributen opruimt, bak ik wat broodjes en maakt MJ de tafel klaar.

Na de lunch rijden we naar de Emmaus in Magny-Cours. Vlak voor het depot van Emmaus is een aannemer bezig met de renovatie van een ruine. P zet de auto in de berm en gaat kennismaken met de man. Ik hoor P tegen de man zeggen dat hij niet zo goed Frans spreekt maar dat hij ook een ruine heeft die opgeknapt moet worden. De man begrijpt het helemaal en hoort ongetwijfeld ergens een kassa rinkelen. Ondertussen ben ik ook de auto maar uitgestapt. We krijgen een rondleiding door de ruine, dat wil zeggen: we staren tussen de balken door naar de lucht. De aannemer vertelt trots hoe zwaar alle balken wel zijn en dat het ook een mogelijkheid is om ieder jaar een deel van de ruine aan te pakken. We spreken af dat we de volgende keer dat we in Frankrijk zijn met hem contact zullen opnemen om een kijkje bij onze ruine te komen nemen.

Ville Langy meivakantie 20116

Bij Emmaus treffen we dit keer niets om te kopen. Het is warm in de loods en we besluiten door te rijden naar Nevers. We hebben van onze buren op het Wolkenveld een koopopdracht voor 10 liter rode, 10 liter witte en 6 liter roséwijn. De eerste stop die we maken is, niet verder vertellen, bij de Aldi, net voor Nevers. Een vreselijk rommelige winkel, maar ze hebben er wel 3-literpakken rosé, het eerste deel van onze aankoopopdracht hebben we volbracht.

Even verderop bij de grote Carrefour in Marzy vinden we 5-liter pakken rode Merlot en witte Sauvignon. Ook kopen we hier de moederdagcadeautjes van Savon de Marseille en voor MJ nog een topje. Goed geslaagd rijden we met 26 liter wijn in de auto terug naar La Maison rouge.

’s Avonds eten we alle kliekjes op. Op de tv volgen we de Dodenherdenking en daarna ruimen we La Maison rouge op voor een volgend verblijf. Morgen hebben we weer een reisdag voor de boeg.

S.O.S. Fantômes…

Met bosmaaier en allerlei andere handige attributen gaan we vandaag het overwoekerde deel van onze tuin te lijf. Het stuk waarvan we eerst niet wisten dat het van ons was is voor mij volkomen onbegaanbaar in verband met honderden brandnetels en gemeen prikkende struikgewassen. P baant zich met zijn maaier als een echte ghostbuster een weg. Het gaat niet snel maar wel doeltreffend met de grote bosmaaier. Bij iedere stap vooruit laat P steeds meer omgemaaide prikkers achter zich.

Ik buig me over de druivenranken, de druiven moeten immers goed groeien en lekker sappig worden. De verwilderde takken knip ik met de snoeischaar zoveel mogelijk terug, evenals de brandnetels. Als ze niet zo zouden prikken zou ik wat handenvol mee de keuken innemen, maar nu zonder handschoenen bewaar ik dat plan voor een volgende keer.

Ville Langy meivakantie 20113

Na een paar uur bosmaaien is het tankje leeg. Een goed moment om te stoppen. In het eerst onbegaanbare gebied is een heus pad ontstaan. We worden er helemaal blij van. De extra kliko’s die we hebben zitten boordevol en P en MJ brengen ze in Rouy naar de déchetterie.

Tegen achten rijdt P weer naar Rouy, nu naar La Tosca, de pizzeria. We zijn de enigen in het restaurant en genieten van onze pizza’s. Als we de pizza’s net ophebben, blijkt er in het restaurant een vergadering of uitje van de oude mannenvereniging van Rouy te zijn. Al snel kunnen we elkaar niet meer verstaan door de herrie van de mannen. Gelukkig luidt een bekend spreekwoord: foto’s zeggen meer dan 1.000 woorden.

Ville Langy meivakantie 20115

Na het dessert en de koffie rijden we via een route touristique terug. We ontdekken een nieuw restaurantje (open met de lunch) en rijden langs aardige, heel aardige en zeer aardige chateautjes. Het is inmiddels te donker om foto’s te maken, maar wel een goed idee om van de zomer eens een complete chateau reportage te maken. Wanneer we in één van de akkers ook nog een hert spotten is onze avond helemaal compleet.

Le réparateur de télé…

Vandaag houden we (weer) een rustig dagje in en om La Maison rouge. Na het avondeten maait MJ met de tondeuse du jardin het grasveld. Wanneer we de buitenboel hebben opgeruimd en binnen de tv aanzetten, meldt René zich. Hij heeft een nieuw televisieprobleem. Iedere film wordt met grote letters ondertiteld. P gaat er naartoe om maar weer eens de instellingen te wijzigen. Een paar minuten later is het probleem opgelost en René kan weer tegen zijn vrienden opscheppen over zijn ‘réparateur de télévision hollandais’.

St Saulge…

Na het ontbijt vertrekken we voor onze eerste brocante van het jaar. Op naar St Saulge, een dorp op 20 kilometer afstand van Ville-Langy.

We hoeven niet echt te zoeken waar de brocante is. De tafels met overtollige waar komen we al op de doorgaande weg tegen. We parkeren de auto en schuifelen langs de uitgestalde spullen. Het is opvallend hoeveel Nederlanders er in St Saulge rondlopen, niet alleen kooplustigen maar ook verkopers. Voor een prikkie kun je hier het complete fotoboek ‘Succesvol bijen houden’ scoren, altijd leuk om mee te nemen als presentje voor de thuisblijvers…

Ville Langy meivakantie 20119

Op het marktplein speelt de dorpsband. Vol enthousiasme blazen de heren hun hele repertoire, een deuntje van een minuut. Wanneer de band voor een versnapering vertrekt, is het tijd voor onze lunch. Bij de grote tent haalt P frites en wat te drinken voor ons. Op een bankje in de schaduw laten we het ons bijzonder goed smaken.

Ville Langy meivakantie 20112

We maken nog een laatste rondje over de brocante. Helaas geen rood serviesgoed te vinden. Onze enige aankoop is een vers stokbroodje bij de bakker.

Bij La Maison rouge is het rustig. René en Paulette zijn niet thuis en Duchesse, de straatwacht heeft een dagje vrij, er komt geen blafje uit de tuin. Met een drankje en een boek nestel ik me op de bank voor het huis, uit de garage komen tafeltennisgeluiden.

 

Oui…

Na de reis van gisteren starten we vandaag slow. Met een broodje, een jus-tje, koffie en de radio op 538. Als we helemaal wakker zijn, rijden we naar Décize om vlees en groente voor het avondeten te kopen.

Weer terug pakken we onze bio-conteneur er maar weer eens bij. Tijdens onze afwezigheid is de kliko geleegd, dus wij kunnen er weer een half uurtje tegenaan. Het vullen van de kliko gaat inderdaad razendsnel, in een mum van tijd steken de takken weer uit de bio-bak. Hoe doen die Fransen dat toch? Afval zelf verbranden is verboden en eerlijk gezegd zie ik het ook nergens meer gebeuren, dus blijft de vraag: ‘hoe doen die Fransen dat toch’?

In de verte zwaaien René en Paulette en MJ en ik gaan maar even gedag zeggen. Hun kleindochter is er ook, een meisje van een jaar of 6 die een weekendje bij papi en mémé logeert. Paulette ziet er vermoeid uit dus ik laat MJ in La Maison rouge een knutselpakketje ophalen waarmee de meisjes samen kunnen vlechten. Het meisje heeft nog nooit gevlochten en het kost enige moeite om het in het Frans uit te leggen, maar dan heb je ook wat. Ze weet niet meer van ophouden.

Ondertussen vraagt Paulette of ik zin heb in een kopje koffie. Op mijn enthousiaste ‘oui’, mag ik in de voortuin op een wankel klapstoeltje onder de kersenboom plaatsnemen. Wat een eer, zomaar zonder afspraak uitgenodigd te worden, dat is echt heel wat. Mijn enthousiasme wordt toch wat minder als ik Paulette in de keuken het vuur in het fornuis zie aansteken. De ketel waarin al koffie zat wordt flink opgestookt. De tuintafel wordt gedekt met een fris kleedje, een schaal koekjes en een doos suikerklontjes. Die laatste blijken mijn redding. Ondanks dat ik nooit suiker in mijn koffie drink, laat ik nu toch maar een klontje in de inktzwarte drap zakken. Ik laat de koffie goed afkoelen en roer de suiker er goed doorheen, in één teug drink ik mijn kop leeg. Het aangeboden koekje accepteer ik blij en eet ik ook gelijk op.

Het gesprek gaat over de kleinkinderen, de dochter die gestudeerd heeft en die in Tours woont en over de moestuin. Opeens springt René, als door een wesp gestoken, op en snijdt een krop sla uit de moestuin. Les bonnes vitamines. Een pot zelfgemaakte abrikozenjam en huis ingemaakte kersen van de kersenboom als waar ik onder zit volgen. Ik bedank René uitgebreid en vraag of hij nu ook al een supermarché runt. Hij lacht en antwoordt dat hij het met zijn werkzaamheden als burgemeester van La Chapelle al druk genoeg heeft.

Met onze boodschappen lopen MJ en ik weer terug naar huis. Bij het buxustuintje is de halve buitenwand plotseling geel. P heeft zich, terwijl ik onder de kersenboom aan de koffie zat, uitgeleefd met een verfblik. Het wandje is voor de helft geschilderd, maar het verfblik is leeg en zo hebben we volgende keer weer iets om mee verder te gaan.

Ville Langy meivakantie 20117

De sla van René en het vlees van de barbecue smaken heerlijk. Als de zon ondergaat, gaan we naar binnen, de tv gaat aan en we kijken naar een oranje gekleurde aflevering van Ik hou van Holland.

Chez cet Albert, le roi c’est vous…

Om half 10 starten we de auto en gaan we er samen met MJ weer vandoor. Op naar Brasschaat waar we de nieuwe Belgische Appie met een bezoek zullen vereren. Als echte prijsvergelijkers zullen we te werk gaan en hier onze reisboodschappen doen.

Vanaf de Belgische grens is het druk op de weg maar met een stukje extra vluchtstrook komen we toch betrekkelijk snel bij de afrit Brasschaat aan. Onderaan de afslag is de weg naar het Centrum afgesloten en met onze Tomtom in het dashboardkastje nemen we de omleidingsroute. Al snel komen we uit op een kilometerslange landweg, die voor ons gevoel nergens naartoe leidt. Een kwartier later en met een hoop gemopper besluit P te keren. We rijden alsnog de afgesloten weg in en net voordat de wielen van de auto in het zand verdwijnen kunnen we linksaf een woonwijk in. Aan zowel de linker- als de rechterkant kapitale villa’s. Dan komen we in het centrum aan, de Appie valt niet te missen. Op naar de boodschappen!

Ville Langy meivakantie 2011 a

Met een kar vol cola voor heel weinig (36 flessen voor € 2,52 en dan na afloop ook nog € 9,- statiegeld retour) en nog wat kleine boodschappen gaan we terug naar de auto. Het zonnetje schijnt heerlijk als we Brasschaat uitrijden. De file voor Antwerpen is verdwenen en onze tocht verloopt voorspoedig.

Tijdens onze gebruikelijke pitstoppauze drinken we een cappuccino, MJ gaat aan de frappé. De route-info geeft aan dat het bij Parijs druk is en we besluiten de Francilienne te rijden. Ook op de Francilienne is het druk, maar gelukkig komen we niet echt helemaal stil te staan en een kleine anderhalf uur later laten we Parijs alweer achter ons.

Acht uur, net voor de begintune van GTST, zitten we in La Maison rouge. De maaltijdsalade is snel geserveerd, de tv staat aan en het Senseo-apparaat pruttelt. Het lijkt net of we niet weg zijn geweest. Gek…? Nee dat niet…!

L’orage d’hier…

Onze spullen hebben we snel gepakt, over 4 dagen komen we immers al weer terug. Dan met MJ erbij die dan eindelijk ook een weekje vakantie heeft. Het onweer en het buitje van gisteren hebben in de nacht niet doorgezet en voordat we wegrijden sproeien we onze buxusplantjes en glansmispels nog maar even extra uitgebreid.

Ville Langy 2011 7

We nemen uitgebreid afscheid van René en Paulette, Sophie en L. G staat binnen in zijn huis in een enorme wolk van stof een muur weg te breken. Met van iedereen een  ‘bonne route et a bientot’ rijden we onder luid geblaf van de hond van René en Paulette La Chapelle uit.

Twee uur later stoppen we op de parking met de Mac onder Parijs. Tijd om de route-informatie te raadplegen en tijd voor een lekkere cappuccino. In Parijs blijkt het niet superdruk te zijn en we pakken de peripherique. In de flow van het overige verkeer laten we ruim een half uur later Parijs weer achter ons liggen. We gaan lekker!

Meteen na de laatste peage op de A1, bij de afslag met het witte kerkje, doen we een 2e cappuccinostop. Onze reis gaat tot dusver zeer voorspoedig, gaat dit standhouden? 5 Uur na ons vertrek uit La Chapelle rijden we België binnen. Bij Gent en rondom Antwerpen zijn er veel wegwerkzaamheden. De Belgische regering stopt hier heel wat euries in het asfalt; als regelmatige passanten kunnen wij vertellen dat dit onderhoud aan het asfalt hoognodig is. Het zorgt daarentegen ook voor veel oponthoud. Wonder boven wonder valt het dit keer mee, we komen niet echt volledig stil te staan.

Aangekomen in ons eigen Brabant doen we een snelle drive through voor een paar broodjes hamburger. Het is vreselijk druk en met onze burgers maken we dat we weer terugkomen op de snelweg. Om half 8 rijden we Wolkenveld weer in, na een totale reistijd van 8 uur. Onze tuintrip zit er weer voor een paar dagen op.

Des pierres…

Na het ontbijt duiken P en ik gelijk de tuin weer in. Het is best leuk tuinieren als je zoveel resultaat ziet. Vandaag gaan we de bossages langs de berging aan de zijkant van La Maison rouge uitdunnen. We komen nog een enkele verdwaalde bamboescheut tegen, die ons al met al toch heel wat krachtinspanning kost. P ontkomt er niet aan om in het gras met de wortel mee een sleuf te graven. Na lang wroeten en trekken overmeesteren we weer een paar meter wortel.

Het kost minder moeite om de andere planten van onkruid te ontdoen. En om een duidelijke scheiding te maken tussen gras en tuinaarde met beplanting krijgen we het lumineuze idee om ook hier een stenenrij aan te leggen.

Ville Langy april 2011 2

Na de lunch trekken P en ik de weilanden in. Hier liggen mooie grote stenen waar de boer graag vanaf wil en die wij goed kunnen gebruiken. P legt vast wat stenen op een hoop, zodat hij deze later kan oppikken, verder genieten we van de immens mooie omgeving en van de rust en de ruimte.

Terug bij La Maison rouge drinken we een wijntje in de zon. Zelfs onze huismuis laat zich zien en op de foto zetten. Omdat we morgenvroeg alweer terugreizen, ruimen we alvast wat spullen op. Daarna maken we de restanten, inclusief de laatste restjes wijn, uit de koelkast op. In de verte begint het in de lucht te donderen en voor we het echt in de gaten hebben volgt er een klein regenbuitje. Morgen voordat we vertrekken toch nog maar eventjes extra sproeien, want deze druppels zijn echt niet genoeg om de dorst te lessen van onze nieuwe aanplant.

Ville Langy april 2011 3

Heureusement…

Na de buxusplantjes gisteren is het vandaag tijd om de 2 meegebrachte glansmispels te planten. Daarvoor moet er eerst weer heel veel wuivend onkruid overmeesterd worden. Peter begint met het weghalen van de brandnetel(bomen) en al snel hebben we onze bio conteneur vol. Daarna wordt het rijtje aanwezige glansmispels ontdaan van alle spontane begroeiingen. Met onze acties begint het er steeds beter uit te zien. Terwijl we ons, in de brandende zon, door het onkruid heenploeteren, melden G en L, onze Nederlandse buren zich. Of we vanavond zin hebben om samen te barbecueen? Uiteraard! Een snelle blik in de koelkast geeft aan dat mijn bbq-voorraad nog voldoende is: vlees en salade. L. zal zorgen voor wat extra vlees en het dessert. Helemaal fijn.

Ville Langy april 2011 4

We werken de hele middag in de tuin. Met afgebroken nagels, groeiende blaren en protesterende ruggen ruimen we tegen 5-en het tuingereedschap op. Na een verfrissende douche en een koele Sangria verhuizen we onze barbecue en aanverwante artikelen naar het huis van G en L. Daar schuiven we tafel en stoelen in de avondzon terwijl P zich over de barbecue ontfermt. We eten en kletsen heel wat af, het is erg gezellig allemaal. Na het dessert en de koffie slepen P en ik, helemaal voldaan, onze spullen weer terug naar La Maison rouge.

Ville Langy april 2011 5

Wanneer we weer thuis zijn, staat René opeens aan de deur. Zijn télé doet vreemd, films worden alleen nagesynchroniseerd uitgezonden in een voor hem onbegrijpelijke taal. Mijn grapje dat de films, nu wij er zijn, in het Nederlands worden uitgezonden, geeft hem aanleiding tot een immense spraakwaterval. Tijd voor Peter om in actie te komen. 5 Minuten later is Peter al weer terug. Hij had, vorige keer bij het inregelen van de tv, per abuis Engels als standaardtaal ingesteld en het onze Franse buurtjes daarmee in de afgelopen weken onmogelijk gemaakt een film te kijken. Gelukkig is het weer opgelost.