Categorie archief: December 2009

A la prochaine…

Om 9 uur ’s morgens trekken we na het nodige poetswerk de deur van Bourgogne n. 72 achter ons dicht. We rijden naar de HyperCasino voor de laatste boodschapjes en de volle tankbeurt.

Picture 002

Voor we het weten hebben we Toulouse achter ons gelaten en zijn we aan het kilometervreten op de autoroute direction Paris.

In Parijs nemen we rustig de tijd voor het avondeten, we belanden ergens in een gezellig buurtje dichtbij het centrum. De laatste 5 uur rijden we met een lekker gevulde maag. Hoe dichter we bij huis komen des te meer het gaat sneeuwen. Vooral in Noord Brabant is het raak en alle auto’s rijden langzaam en maar op 1 weghelft door de hevige sneeuwval. Om 10 uur in de avond draaien we eindelijk onze eigen witte straat weer in. Er ligt ook hier nog steeds sneeuw, veel sneeuw!

Le 1 Janvier…

Picture 064

Picture 066

Na een gezellige oudejaarswisseling in het Chateau met oliebollen en champie en veel gelukkig nieuwjaarswensen beginnen we de eerste van 2010 rustig. Rustig ontbijten gevolgd door rustig opruimen, rustig de kerstboom aftuigen waarna we rustig tot de ontdekking komen dat er nog een heleboel moet gebeuren voordat we morgen het terrein van Résidence Chateau Cazaleres weer kunnen afrijden.

Op de tv uiteraard het Nieuwjaarsconcert van de Wiener Musikverein in Wenen. Gastdirigent Georges Prêtre leidt de Wiener Philharmoniker tijdens dit wereldberoemde concert in de Gouden zaal. De beelden van het orkest worden afgewisseld met beelden van het balletgezelschap van de Weense Staatsopera en de Volksopera. Traditiegetrouw wordt het concert zoals ieder jaar, afgesloten met de wals ‘An der schönen blauen Donau’ en de ‘Radetzky Marsch’.

Peter legt ondertussen de laatste hand aan onze keuken, klein maar fijn en uiteindelijk dus nog voorzien van een afwasmachine ook. Buiten giert inmiddels de wind om het huis heen, wat een verschil met gisteren toen we nog op het terras konden lunchen.

Tegen vijfen gaan we samen met V. + E. naar het Chateau voor de Nieuwjaarsborrel. Willem heet ons daar weer hartelijk welkom. Met een glas Gluhwijn settelen we ons als ware kasteeleigenaren bij de open haard. Het is erg gezellig, jammergenoeg kunnen we niet zo lang blijven want we moeten ook nog onze oosterse rijsttafel maken.

Elly heeft al het voorwerk al gedaan, het vlees en de groente zijn al gesneden en staan in de marinade klaar, de eettafel is feestelijk gedekt. Met een drankje erbij hoeven we alleen nog maar de recepten te volgen.  Een goed uur later kunnen we aan tafel. Iedere keer maken we een iets andere rijsttafel en ook deze is weer lekker en goed gelukt. We sluiten de maaltijd af met het oplaten van een wensballon. Het is uiteraard donker, maar wel helder en we zien de ballon wel een paar kilometer wegdrijven. Een mooie afsluiting van onze kerstvakantie.

Thuis pakken we onze laatste spullen in en gaan daarna meteen slapen. Morgen weer een lange reisdag.

La fin de l’année…

Na zo’n 36 uur op bed gelegen te hebben ben ik vandaag al vroeg klaarwakker. Iets voor zessen zit ik in de kamer en zie ik in de verte een beginnend roze-kleurige lucht opkomen. Mijn minimalistische meteorologische kennis raadplegend gaat het vandaag weer een zonnige dag worden.

Ik ga eerst maar weer eens aan het werk voor het werk: de tool die wij gebruiken voor onze projectrapportages moet ik nog verder aanpassen aan het nieuwe jaar. Een hele klus die afmoet want al over 4 dagen moet ik er vanachter mijn bureautje weer mee werken. 

Als we aan het ontbijt zitten komt de zon helemaal door, terwijl de temperatuur zo oploopt is het voor ons maar moeilijk te bevatten dat het in Nederland zo ijzelt, sneeuwt en vriest. chateau in de zon  

Terwijl Peter en Jori aan het profielwerkstuk werken, maak ik de rapportagetool 2010 compatible. Lunchen doen we buiten op het terras, ja het kan echt!

Picture 058

Tegen het eind van de middag racen Peter en ik nog even op en neer naar Pamiers. We weten niet precies hoe laat de winkels dicht gaan. Een kwartier voor sluitingstijd van de Lidl komen we het parkeerterrein opgescheurd. De winkelwagen storten we vol met 60 (!) flessen ‘pitamientjes’sap, hier moeten we het thuis in Nederland tot onze volgende Frankrijktrip even mee doen.

We kunnen door naar de brico. Mr Bricolage ligt echter aan de andere kant van het dorp en de tijd dringt echt. Ook bij Mr Bricolage scheuren we het parkeerterrein op. Klanten lopen echter nog rustig naar binnen en buiten dus ook wij halen opgelucht adem. Met de afdekplaat die we nog nodig hebben voor de afwasmachine staan we dan ook een half uurtje later weer buiten.

’s Avonds gaan we eerst oliebollen eten bij V. + E. en daarna feesten in het Chateau. Wij wensen jullie lezers alvast:

een heel prachtig jaar toe. Een jaar met veel kracht, waarin je wensen, je doelen zullen mogen uitkomen. Maar vooral… met alle gezondheid en liefde om je heen!
 cazaleres kaart

Un peu malade…

Na een hele onrustige nacht kan ik ’s morgens niet op mijn benen staan: buikkramp, hoofd- en spierpijn. Lang leve de griepprik! Terwijl Peter verder klust aan de afwasmachine, die er nu toch echt bijna inzit, lig ik in bed. Terwijl Jori en Mara Joy met Peter boodschappen gaan doen, lig ik in bed. Terwijl Jori zijn wiskunde aan het maken is, lig ik in bed. Terwijl Elly en Peter met Mara Joy een tochtje te paard maken, lig ik in bed.

Picture 041

Picture 053

’s Avonds gaat het een klein beetje beter, de kopjes thee zijn lekker en ook de biscuitjes vallen goed. We kijken naar het OKT1 (het wat?) 10 kilometer schaatsen en de wedstrijd is meer dan spannend. Het avondeten sla ik nog even over, maar Jori toont zijn horecatalenten en zorgt voor het diner voor Peter, MJ en hemzelf. Ze eten smakelijk van (diepvries)pizza’s uit de oven.

Tegen tienen is de koek op en ga ik naar bed, binnen no time (pas de temps) slaap ik.

La fille et les chevaux…

De dag begint grijs en is daarmee bij voorbaat al uitstekend geschikt om een afwasmachine in te bouwen en aan te sluiten. Na de broodnodige stokbroodjes genuttigd te hebben gaat Peter vrolijk aan de slag. Toch sneller dan verwacht slaat de vrolijkheid om in een flink niet aflatend gezucht en gesteun. Het zit allemaal toch niet zo mee en ondanks de goedgevulde plastic tas met bricomaterialen komt Peter er al snel achter dat er achter de kastenwand toch net weer andere aansluitingen zitten dan gedacht. Met creatief denken, hakken, breken en anders doen, lukt het na een paar uur stevig doorwerken toch om de afwasmachine netjes en bijna volledig aangesloten onder het aanrechtblad te krijgen.

Picture 020

Voor een ontspannende break gaan we naar Daniel toe, voor een lesje mennen voor Mara Joy en een ritje achterop de kar voor Peter en mij.

Picture 032

Eigenlijk is het gestopt met zachtjes regenen maar Daniel tuigt toch, zelf gekleed in zijn vertrouwde korte broek, paard en wagen op. Onder een grote paraplu laten Peter en ik ons voorttrekken over de weg, al snel zijn we de Ariege uit en rijden we in de Haute Garonne. In de Haute Garonne is het weer (altijd?) beter en het stopt met regenen.

Picture 030

Picture 027

De tocht is leuk en Mara Joy doet het op de bok als koetsier (of is het koetsiere?) helemaal uit de kunst. Onderweg groeten we iedereen die we zien en wensen de buurtbewoners ons (en met name Daniel natuurlijk) een bonne fin de l’année!

Helemaal relaxed komen we weer aan bij onze villa 72; in de keuken staat de afwasmachine alweer voor de laatste loodjes op Peter te wachten. Om de machine goed aangesloten te krijgen trekt Peter het apparaat voor de zoveelste keer onder het aanrechtblad uit.

Picture 021

Wat hij ook probeert het apparaat blijft scheefstaan. Uiteindelijk heeft hij het dan toch voor elkaar, aangesloten en wel. Niet meer aankomen en snel de opgestapelde afwas erin. De vieze vaat stapelen we in de machine en Peter zet het apparaat aan. Gelukkig gaan de lampjes branden, verder gebeurt er echter niets. We lezen de handleiding er nog maar eens op na en kiezen voor een ander programma. Ook niets: met de watertoevoer is niets aan de hand want onderin het de afwasmachine staat een laagje water.

Peter trekt teneinde raad de vieze vaat maar weer uit de machine en koppelt hem af, het ding gaat hoe dan ook weer terug naar Ikea. Met de machine half onder het aanrecht vandaan pakt Peter de afvoerbuis om daar een doekje tegen de stank in te stoppen. Tot zijn verbijstering ziet hij dat deze afvoerbuis niet open maar afgedekt is. Het water dat de afwasmachine wilde wegpompen aan het begin van de afwasbeurt kon dus niet weg.

Met deze wetenschap en een klein handzaagje om de afvoerbuis open te zagen duurt het niet lang of de afwasmachine staat eindelijk ’s avonds onze eerste afwas schoon te schrobben. Netjes op zijn plaats en nog bijna geruisloos ook. Die hadden we eerder moeten hebben!

Une lave-vaisselle…

Na onze toch wat teleurstellende ervaring op Ikea keukengebied van een paar dagen geleden en een avondje uitbuiken hebben Peter en ik vandaag ineens de brainwave. De afwasmachine die we uit onze keuken thuis hebben gehaald gaat onverrichter zake weer mee terug naar Nederland en we kopen hier bij de Ikea gewoon een nieuwe en voor de meegebrachte oven halen we de keukentrolley op die weer op voorraad is.

Peter gaat met Jori als ‘sterke kracht en sjouwhulp’ op pad, Mara Joy vermaakt zich met haar Nintendo en laptop terwijl ik me uitleef op werk dat ik nog moet doen voor het werk. 5 Uur later hoor ik onze bus weer het Bourgogne pad naar onze villa nr. 72 opdraaien. Terwijl ik nog niet een kwart van mijn werk afheb, zijn Peter en Jori helemaal geslaagd: een afwasmachine, een keukentrolley en zelfs zakken met lekkere snoepjes en Zweedse gehaktballen hebben ze meegenomen.   

De afwasmachine laden ze snel uit de wagen en staat in een mum van tijd onder het aanrecht te pronken. Het past allemaal precies en ons keukenleed lijkt vergeten. Morgen het geheel nog even aansluiten en klaar is kees, wij hoeven niet meer zelf af te wassen aan het voor ons net iets te lage aanrechtblad. 

Picture 019

’s Avonds komen V. + E. even langs om onze nieuwe aanwinst te bewonderen, zelf hebben ze eenzelfde afwaswonder gekocht, maar ook ‘de onze’ wordt tijdens de koffie goedgekeurd.

Op tv is een aflevering van Wintergasten waarin Raoul Heertje, David Simon interviewt. David Simon is de schrijver en producent van The Wire, maar met ons bezoek hebben we even geen tijd om te kijken. Voor we naar bed gaan ‘doen we’ ter compensatie van het gemiste interview nog maar even 2 afleveringen van wat men bestempeld als ‘de beste televisieserie ooit’.

L’Auberge de Fountescut…

Met niet meer op dan een kop koffie slaan we om iets over half 12 de weg in naar Carla Bayle/Sieuras. Al begin december heeft Peter als verrassing voor mij gebeld met Jean Francois om een tafeltje te reserveren in l’Auberge de Fountescut.

Precies om 12 uur melden we ons in de auberge en haastig worden de flessen Kir op de toog gezet. Aan onze nederlandse punctualiteit moet men nog wennen. Jori en Mara Joy gaan aan de sirop de grenadine en Peter en ik vermaken ons met de flessen Kir. Ook weten we de schaaltjes met olijven goed te plunderen. Jean Francois is blij om te horen dat we onze ‘villa de vancances’ nog niet hebben verkocht, volgens hem is dat echt beter voor zijn omzet.

Picture 003

Wanneer we geen volgend glas Kir meer aandurven gaan we aan tafel. Het is net iets over half 1, maar toch wordt er een volledig (avond)menu geserveerd. We starten met een noten/boter/cremesoep met een salade van gevogelte. De soep is lekker zoet en past perfect bij de rest. Voor het hoofdgerecht kiezen Jori, Peter en ik voor de cuisson de canard en Mara Joy voor de kabeljauw (ik weet nu al niet meer wat het franse woord hiervoor is, morue? ben altijd blij dat er in de auberge een culinair frans/nederlands woordenboek te vinden is!). Het hoofdgerecht is verder aangekleed met groenten, die zo rechtstreeks uit de tuin lijken te komen: een preitje, een stukje lof, een cherrytomaatje; de  pichet rouge drinkt er weer lekker bij weg.

Picture 015

De kaasplank is weer even imposant als vanouds, de uitleg van welke kaas en waarvandaan is weer even rapide als vanouds.

Picture 017

We proeven overal maar weer een stukje van en maken ons daarna klaar voor het dessert. Mara Joy en Peter hebben het bekende chocoladedessert gekozen, terwijl Jori en ik gaan voor de ‘Poire aux Amandes’.

Gelukkig duurt het even voordat het dessert wordt geserveerd, zodat we wat tijd hebben om het eten te laten zakken. Tijd die eigenlijk nog te kort is, want het dessert is veeeeeel en lekker. In slow tempo happen we rustig door tot we echt de strijd moeten staken. We sluiten onze -even tussendoor lunch- af met koffie en wat glaasjes Armagnac.

Met een rustig gangetje rollen we net voor 3 uur weer de berg af naar Daumazan. De rest van de middag doen we uitermate rustig aan en ’s avonds slaan we het avondeten maar een keertje over. We besluiten de dag met een paar afleveringen uit onze The Wire DVD box.

Le celebre jeu de transactions immobilieres: Monopoly…

Iets later dan gepland op deze 2e Kerstdag vertrekken we richting Toulouse voor ons keukenproject. Omdat men in Frankrijk geen 2e Kerstdag ‘viert’ zijn alle winkels gewoon geopend en gaan wij een Ikeaatje doen. Het is de bedoeling dat we terugkomen met tenminste allemaal nieuwe frontjes voor de deurtjes van de keukenkastjes. Dan kan namelijk de inbouwafwasmachine die we van thuis hebben meegenomen geplaatst worden en ziet de keuken er weer netjes uit.

Bij de Ikea is het natuurlijk knetterdruk en zonder oog voor de rest banen wij ons een weg naar de afdeling Cuisine. Daar bekijken we eerst rustig alle opstellingen voor zover dat mogelijk is in de menigte. Even verderop vinden we de voorbeeldpanelen, waar we toch een beetje wanhopig worden van de mogelijkheden. De houtachtige Fagerland, Nexus en Adel zijn eigenlijk mooier dan de witte Applad, Abstrakt en Stat, maar staan weer minder bij het aanwezige grijze keukenblad.

Uiteindelijk kiezen we voor de witte Stat: neutraal van kleur maar wel met een houtachtige uitstraling. Tevreden gaan we op zoek naar een prijslijst waarop alle te verkrijgen onderdelen staan. Deze is zo gevonden, maar dan vergaat het lachen ons snel. De maatvoering van de deurtjes komt niet overeen met die van onze huidige keukenkastjes. Dit gaat niet passen.

Terwijl we teleurgesteld rondlopen bedenken we een plan B. Hiervoor hergebruiken we onze eigen keukenkastjes en hebben we omdat we qua ruimte 1 keukenkastje inleveren wel een keukentrolley nodig. Een trolley past naast de keuken onder de trap en we kunnen er mooi onze ruimteverslindende oven op kwijt. Weer een beetje enthousiast gaan we op trolleyjacht en gelukkig vinden we er snel één naar onze smaak die we in het magazijn op kunnen halen.

In het magazijn aangekomen vinden we bij rij 8 allerhande voorraad en een gapend gat. Onze keukentrolley is uitverkocht en onverrichter zake verlaten we de Ikea. Pas laat in de middag komen we, met niet meer dan een pak stofzuigerzakken, weer terug op het park. Het motregent lichtjes wat wel in stijl is met onze aankoopacties.  

Na het avondeten pakken we eerst de kerstcadeau-tasjes uit en daarna gaan we aan de franse uitgave van Monopoly.

laat ze maar lachen

De hele avond dobbelen we ons van straat naar straat en uiteindelijk wint degene met een jarenlange bankervaring met grote overmacht.

de uiteindelijk winnende straat

Bonne fete de Noel…

zon

Daumazan Sur Arize, Vendredi 25 decembre 2009, St Noël
5 ° C Partiellement ensoleille
Lever du soleil: 08h44
Coucher du soleil: 16h57

Om iets over tienen wandelen Peter en ik het park af richting Daumazan. De klokken van de kerktoren luiden namelijk al eventjes. We moeten haast maken om op tijd te zijn voor de kerstmis.

kerk

We hebben goed getimed, want op het moment dat we de kerk binnenlopen, begint de mis. De kerk is niet heel erg vol en als we een beetje rondkijken  kunnen we niet veel parkbewoners ontdekken. Toch is de sfeer ook dit keer weer indrukwekkend, zeker als onze ‘eigen’ syndic ook een stukje voorleest. Na afloop nemen we afscheid van M le Cure en de Broeders Jezuiten, wensen een ieder een Bonne Fete de Noel en wandelen heerlijk in het zonnetje terug naar het park.

Thuis aangekomen drinken we koffie in de tuin, om ons heen horen we niets anders dan wat vogels tjierpen vanuit de lucht. De rust is weer terug op Residence Chateau Cazaleres!

Aan het begin van de avond hijsen we ons in onze kerstoutfits waarna we gaan voorborrelen bij V. en E.

Joyeux Noel

Merry Christmas

Om kwart voor 7 gaan we met z’n allen naar het kasteel voor het kerstdiner.

op weg naar het kerstdiner

Daar worden we feestelijk onthaald met een Kir Royal door onze beheerder. Wij wensen iedereen een Joyeux Noel en praten gezellig even bij.

santé!

Een half uurtje later gaan we aan tafel. In een ontspannen tempo genieten we van de amuses, het voorgerecht van zalm, paling en heilbot, de kreeften-(en tomaten) soep, de fazantfilet met wintergroenten, het kaasplateau met daarna het grand dessert van bavarois, ijs, slagroom en vlaai en de friandises bij de koffie.

Tegen half 1 hebben we al het eten op en nemen we afscheid van de gastheer en zijn vrouw. De korte wandeling terug naar huis zorgt ervoor dat we nog net iets voor eenen voldaan ons bed kunnen induiken.

Mara Joy et les chevaux…

Om negen uur gaat de wekker af en zien we een paar ingesproken voicemailberichten. Wij luisteren de berichten af en horen dat Jori met veel moeite in de Thalys zit en onderweg is naar Parijs. Na een snel broodje stappen Peter en Mara Joy de deur uit, op weg naar Daniel voor een paardrijrit. Bij Daniel aangekomen vraagt hij aan Mara Joy of zij het ook leuk vindt om een keer een paard met wagen te mennen. Daar hoeft ze niet lang over na te denken en Daniel tuigt paard en wagen op. Eventjes later rijdt ze met de teugels stevig in handen en Daniel zich naast de weg naar Daumazan op.

met paard en wagen door daumazan

slalom tussen de bomen

Op het marktplein doet ze wat slalom-oefeningen en daarna leidt ze paard en wagen de grote weg op. Tussen het snelle verkeer, dat hier toch ook wel weer beduidend langzamer rijdt dan wij in Nederland gewend zijn, galoppeert het paard met op de bok achter zich Mara Joy en Daniel.

Bijna twee uur later komen Mara Joy en Peter wild enthousiast en helemaal uitgelaten weer binnen. Met een bakje koffie doen we het hele verhaal bij V. en E. die zo’n rit ook wel zien zitten. Maar eerst moet er ook geklust worden en voor we het weten staat in zowel villa 66 als in villa 72 de hele keuken op z’n kop. Waar in het ene huis een grote koelkast de doorgang bemoeilijkt is dat in het andere huis een afwasmachine en worden er lijsten gemaakt met materialen die er bij de Brico Moeten worden aangeschaft.

Aangezien het bijna kerstavond is en de winkels bijtijds sluiten gaan we met z’n allen naar Les Bordes s / Arize om de boodschappen te doen. Daar slagen we voor veel noodzakelijke materialen, maar uiteraard ook  weer niet voor alles maar ondanks dat rijden we toch weer met een volle bus terug. Thuis aangekomen krijgen we een sms van Jori waarin hij meldt dat hij ook de trein naar Toulouse heeft gehaald, maar dat dat alleen te danken was aan het feit dat ook deze trein vertraging had. Tegen zevenen, 2 uur later dan volgens dienstregeling kunnen we hem van Toulouse Matabiau afhalen.

Voor we naar Toulouse gaan, melden we ons eerst in het château voor een kerstborrel. Het is niet druk maar wel heel gezellig, de gluhwijn smaakt lekker en uiteindelijk veel te snel moeten we alweer afscheid nemen. Uiteraard kunnen we niet te laat in Toulouse aankomen om onze reiziger op te halen. 

Door alle treinvertragingen wordt Toulouse Matabiau veranderd in een soort Schiphol-in-de-dop, maar toch zien we Jori’s hoofd al snel boven de menigte uitsteken. In de auto vertelt hij wat voor een waanzinnige treinreis hij achter de rug heeft en dat het een wonder is dat hij in Toulouse is aangekomen.

Weer terug gaan we op de borrel bij V. en E. die we uiteindelijk pas na middernacht welterusten wensen.