Categorie archief: November 2011

Chatou de Sarreguemines…

Het is al weer eventjes geleden dat we in La Maison rouge zijn geweest. Reden voor onze Nederlandse buurtjes G&L om ons een keer bij hen thuis in Nederland uit te nodigen zodat we samen weer eventjes gezellig kunnen bijkletsen. L is inmiddels, door mij aangestoken, haar eigen weblog gestart. Op La domijn worden uitvoerig alle verhalen over het reilen en zeilen in La douce France verteld. Erg leuk is het dat er zo nu en dan ook uitermate smakelijk wordt geschreven over P en mijzelf.

Al een paar dagen loop ik na te denken wat we als aardigheidje mee kunnen nemen naar G&L. Iets voor La domijn, dat staat vast, maar wat..? In mijn rommel- annex studeerkamer, waar meer rommel staat dan dat er gestudeerd wordt, doorzoek ik al mijn brocante trouvailles. In een hoek onder een berg andere spullen stuit ik op een grote stapel Franse ontbijt-/dessertborden van Sarreguemines. Hebbes, helemaal leuk en ook nog toepasselijk. Ik pak de bordjes voorzichtig in in meters bubbelplastic, al met al wordt het een enorm pakket. En wie weet zie ik de bordjes nog eens terug in La domijn.’

Over de oorsprong van de fabriek en het Chatou-servies google ik onderstaande info bij elkaar:

Het plaatsje Sarreguemines is over de hele wereld bekend geworden door de aardewerkfabrieken, ontstaan in 1790. Met Napoleon als één van de belangrijkste klanten en een geweldige opdracht om de tegels van Sarreguemines als muurversiering aan te brengen bij de aanleg van de Parijse metro breidt de fabriek zich razendsnel uit. Samenwerking met de aardewerkfabrieken in Digoin en Vitry-le-François volgt. In de 20e eeuw profiteert de fabriek van de artistieke invloed van kunstenaars en worden decoratieve panelen ontworpen voor grote warenhuizen, winkels en imposante entrees van gebouwen.

In 1978 wordt de fabriek door de groep Lunéville-Badonviller-St Clément gekocht. Het is de beslissende factor voor de geschiedenis van het aardewerk van Sarreguemines. De productie van serviesgoed stopt in 1979 en de fabriek concentreert zich op de productie van vloer- en wandtegels. De fabriek La Blies wordt opgeheven en in 1982 wordt de naam veranderd in Sarreguemines Bâtiment. In de fabriek in Vitry-le-François wordt alleen nog sanitair geproduceerd, in Digoin cateringaardewerk en in de Lunéville-Saint-Clément fabriek richt men zich op de productie van decoratieve en kunstvoorwerpen.

In 2002 vindt er een doorstart plaats: 29 werknemers en managers die aandeelhouder zijn geworden nemen de fabriek over en veranderen de naam in Céramiques de Sarreguemines. Er werken 130 arbeiders die proberen de productie in stand te houden. In 2005 wordt de onderneming onder curatele geplaatst. De productie gaat door met een zestigtal werknemers. Op 9 januari 2007 beveelt de rechtbank de liquidatie. Op 1 februari 2007 houden de activiteiten op. De aardewerkfabriek van Sarreguemines bestaat niet meer. Lunéville-St Clemente blijft bepaalde modellen produceren die haar beroemd hebben gemaakt.

Het servies Chatou van Sarreguemines is geproduceerd tussen 1920 en 1950.

Op de internetsites Ebay en Marktplaats worden zo nu en dan serviesdelen te koop aangeboden. Maar natuurlijk is het veel leuker om ernaar te zoeken bij plaatselijke Emmaus-depots. Zoals bijvoorbeeld in Magny Cours waar ik de bordjes voor La domijn heb gevonden. Het adres is Domaine de la Folie, 58470 Magny Cours. Open op woensdag- en zaterdagmiddag van 14.30 tot 17.30 uur.