Categorie archief: Zomervakantie juli/aug 2011

A bientot René, Paulette et Duchesse…

Het is 9 uur wanneer we afscheid nemen van René en Paulette. Duchesse piept wat zielig voor haar uit.

Tot Noord Frankrijk rijden we gestaag door. Zelfs zo gestaag dat we onze standaard 1e autostop per ongeluk voorbij rijden. Op de A1 staat er veel file. Een file-ontwijkmanouvre over het platteland pakt niet zo goed uit, voor we het weten sluiten we alsnog achteraan aan.

In België is het met name bij Antwerpen druk. P neemt de afslag Linkeroever en veel verkeerslichten later maar toch sneller dan via de snelweg laten we Antwerpen achter ons.

9,5 Uur na vertrek rijden we onze eigen straat weer in. Het is even wennen na een maand van afwezigheid. JJ staat ons bij de voordeur op te wachten. Na een eerste blik op de post halen we de auto leeg, waarna we bij de buren een welkomstborrel drinken. De vakantie zit er voor eventjes weer op.

Le nettoyage…

Het regent pijpenstelen als we opstaan. Prima weer voor een poets- en opruimdag. Minder goed om het gras te maaien, we moeten maar zien of dat voordat we weggaan nog gaat lukken.

P ruimt de buitenboel op terwijl het giet van de regen. Ik ontdooi de koelkast en ruim de keukenkastjes op. Er gaan toch beduidend minder spullen mee terug naar Nederland dan heen.

De regen houdt op en het wordt weer iets lichter aan de horizon. W komt ons gedag zeggen en na een kopje koffie vertrekken wij naar Decize. In Decize halen we allerlei Franse boodschappen voor in Nederland. Rosé Pamplemousse kunnen we helaas niet meer vinden.

Na de boodschappen gaat P voor de laatste keer naar de déchetterie. Als hij weer terug is komt René langs. We voelen hem nog maar eens aan de tand (hij heeft er bovenin nog 2, dus het kan nog net) over de loop van onze fosse septique. Uit de oneindige woordenstroom van René lukt het P uiteindelijk om van het geheel een tekening te maken. Ik geef René een biertje voor al zijn inspanningen.

Even later komt ook Paulette aangepuft. Ze voelt zich nog steeds niet lekker, dat is duidelijk. Ik raad haar aan om een beetje in beweging te blijven, zodat ook haar lichaam blijft werken, maar Paulette vindt het allemaal maar niets.

MJ haalt Duchesse nog even op en ik sop alvast de badkamer en de keuken schoon. P leegt het zwembad en maait het gras. Terwijl Duchesse toekijkt halen MJ en ik de slaplantjes uit de tuin, die gaan in potten mee naar huis.

Voor ons afscheidsmaal rijden we naar de pizzeria in Saint Léger des Vignes. De deur van Roma Antica zit echter op slot en dus moeten we helemaal de andere kant op naar Ruoy. Bij La Tosca bestellen we alle 3 een pizza, de heren van de pizzeria zijn erg onder de indruk van MJ. Zij mag bij de kok zelf haar eigen pizza ophalen. We genieten van de pizza’s, maar houden er wel een rsi-hand van het snijden in de krokante bodem aan over. Volgende keer misschien toch maar een elektrische zaag meenemen.

In La maison Rouge stapelen de spullen in de gang zich op. Morgen gaan we bijtijds vertrekken.

Les lavoirs…

Terwijl buiten de gemeenteman het gemeentegras maait, beginnen P en ik met het opruimen van de eerste spullen. Een kleine maand La maison Rouge zorgt voor nogal wat zaken die weer moeten worden opgeborgen. Daarna maakt P de laatste rit, voor deze vakantie tenminste, naar de bricomarché. Ik knip samen met MJ een berg druiventrossen en pers tussen het poetsen door druivensap.

Na de lunch rijden we naar Corbigny. MJ wil bij Box et Paddock (de locale paardenwinkel) nog een kijkje nemen. We rijden toeristisch met onze GPS bij de hand en 2 caches op ons lijstje. Een lavoir in Roche, waar we een travelbug oppikken en een lavoir in Achun.

We passeren een paar keer het Canal du Nivernais en stoppen om te kijken hoe een boot de sluizen passeert. Bij iedere sluis zit een éclusier/-ere paraat voor een broodnodige helpende hand.

Dan komen we in Corbigny aan. Bij Box et Paddock bestaat de hele voorraad damesshirts uit 2 hele exemplaren: een maat XS en een maat S, oftewel naar onze Hollandse begrippen een maatje 164 en een XS. Dat gaan we niet redden, dus na de hele winkel minutieus te hebben doorgezocht of er misschien toch nog een grotere is, gaan we er uiteindelijk maar vandoor. Op het terrasje drinken we een drankje, de temperatuur is toch weer 30 graden en het is al 6 uur.

Terug bij La maison Rouge haalt MJ Duchesse op voor haar dagelijkse wandelingetje. De hond is iedere keer uitzinnig van vreugde als ze MJ ziet verschijnen. Na het eten doet MJ nog wat oefeningetjes en ook nu wordt Duchesse weer helemaal enthousiast. Al springend hapt ze in het rond, MJ achterlatend met een groot gat in haar jurk.

We zitten buiten tot we worden opgegeten door de muggen, er zit duidelijk onweer in de lucht!

Cache Sportif, a cache by GeoAlmere…

Warm, het blijft hier ontzettend warm. Het is nog vroeg als P en ik staan te snoeien. Wanneer de 4 kliko’s vol zijn gaat P samen met MJ naar de déchetterie in Ruoy. Als ze daar aankomen, zijn de afvalbakken overvol, er kan geen spelt meer bij. Zonder te lossen komen ze weer terug. Vanmiddag mogen ze het nog een keer proberen.

Als ’s middags de bakken zijn geleegd, rijden we door naar La Machine, om te kijken of onze eigen Bourgondische geocache: de Cache Sportif zich nog in goede staat bevindt. We rijden met de eend naar het Lac Grenetier, waar de cache ligt. Het beetje wind dat we opvangen is meer dan welkom, het is 39 graden.

Het is druk in het Lac, maar ook op het bospad eromheen wandelen mensen. Wij lopen naar de andere kant van het meer, daar pakt P de GPS erbij voor de laatste meters. Even voor ons loopt een groepje Fransen. Ze lopen door, maar net op het moment dat wij willen gaan zoeken, keren ze om. Ze zijn op zoek naar de Cache Sportif!

We vertellen aan de Nederlands sprekende man van het gezelschap dat wij de plaatsers zijn van deze geocache en laten de Fransen zoeken. MJ heeft de cache al lang zien liggen en staat met haar voet bijna in de betreffende boomstronk. Wat toevallig dat we deze mensen treffen. Uiteindelijk hebben ze de cache gevonden, loggen hem en halen de Pepsi travelbug eruit. Wij nemen afscheid van Winfriend en de Fransen en nemen de cachedoos mee voor onderhoud.

Bij het terras van de camping drinken we een koud biertje, MJ kiest een ijsje. Beide zijn hoe kan het ook anders bijna uitverkocht. We kijken een tijdje naar de mensenzee in het meer en gaan daarna met de eend weer terug naar La maison Rouge.

Met de voorgekookte aardappeltjes van W en een courchette van Paulette maak ik een ovenschotel. Als de oven staat op te warmen klinkt een enorme knal, de glasplaat is in duizenden stukjes uiteengebarsten. We hebben weer iets om op een brocante naar te zoeken. De vegetarische schotel smaakt een uurtje later, ook zonder glasplaat, perfect.

’s Avonds koelt het niet af en we gaan slapen met de deuren open.

Promenade Ville-Langy…

Met weer een hele warme dag voor de boeg nemen we afscheid van G en L, die we misschien in de herfstvakantie weer zullen zien. Daarna gaan P en ik naar La Machine om boodschappen voor onze eigen laatste dagen hier te doen. Het wordt weer een heel gepuzzel om de voorraadkast onder controle en zoveel mogelijk leeg te krijgen.

Na de boodschappen schildert P het badkamerraam. Ik ga met snoeischaar en beschermende handschoenen weer een enthousiaste braam te lijf die door MJ eerst helemaal wordt leeggeplukt. Het is een vergiet vol met lekkere vitamines voor bij de lunch.

Voordat we in ons zwembadje ‘springen’ krijgen eerst de glansmispels nog een opfrisronde. P maait met de bosmaaier het onkruid er onder vandaan en ik top de bovenkant. Als daarna ook de potager is bijgewerkt  mogen we afkoelen in het badwater.

Het is ongeveer 35 graden, maar niet meer zo intens benauwd als gisteren. In het zwembad is het heerlijk zitten. Na het avondeten (met de Pommes Parisiennes van W) maken we met z’n 3-en een wandeling door Ville-Langy. We lopen naar het dorp, nemen de weg naar La Chaume en gaan voor Angly het bospad richting La Chapelle weer op. Onderweg komen we in het veld de gekapte takken van de boom van de buren tegen, we vroegen ons al af waar alle takken toch iedere keer zo snel bleven.

Voordat het helemaal donker is en je ook geen hand voor ogen meer kunt zien, komen we weer bij La maison Rouge. Daar zitten we tot middernacht buiten, lekker weer afkoelen van deze lange, hete dag.

Aujourd’hui…

Vandaag is het te warm om iets te doen. Beetje chillen onder de parasol met muziek van Gotan Project en een klein duikje in onze blauwe waterbak. Daarnaast wat eerste druiventrossen geknipt en deze zelf in het vergiet geperst. Beetje zuur nog, wel verfrissend.

 

Om 5 uur klimmen we uit het zwembadje, het terras moet open. Even later is W onze eerste gast. Ze brengt een kan versgeperst druivensap mee. Heerlijk! G en L volgen al snel, zij hebben vandaag gepoetst en gepakt, morgen rijden zij weer terug naar Nederland. Tot slot komen ook René en Paulette met hun verhitte hoofden aanzetten. Beiden hebben het zwaar door de warmte en klagen dat het een lieve lust is.

Om half 9 is iedereen weer vertrokken en kan ik de keuken in. MJ helpt mij met het maken van een macaroni-schotel, die we uiteindelijk, met zo weinig bewegingen als mogelijk is, opeten. Alle deuren en ramen van La maison Rouge staan open, het koelt echter maar heel langzaam af. Ook voor vanavond blijft het devies: we doen eventjes helemaal niets!

Le pressoir a cliquet…

Halverwege de morgen gaan P en ik op pad om een vruchtenpers te kopen. We denken bij de tuincentra bij Marzy een goede kans van slagen te hebben. We rijden dwars door de stad Nevers om zo door te steken naar Marzy, maar komen in een heel ander plaatsje uit. Mmmh…, verkeerd gereden, maar gelukkig hebben we een Michelin routekaart uit 1998 aan boord. Komt die ook nog eens van pas.

Even later parkeren we de auto bij Jardiland. Het is inmiddels een kwartier voor sluitingstijd en geen pressoir te vinden. Ik vraag één van de Jardi-medewerksters of ze wat wij zoeken ook verkopen. Na overleg met de chef stuurt ze ons door naar de Cooperative Gamm Vert.

Inmiddels is het lunchtijd en zijn alle winkels gesloten. Bij de Mac drinken we een cappuccino en zoeken we op Internet naar het adres van de Gamm Vert. We hebben geluk, in Nevers zijn er 2. Bij de Carrefour, waar blijkbaar niet aan lunch wordt gedaan, doen we boodschappen. Het is bijna 2 uur als we op zoek gaan naar de Gamm Vert. St. Eloi ligt aan de weg naar La maison Rouge, dus daar rijden we zo naartoe. De Zone Industrielle is echter een ander verhaal en erger, niet te vinden. Nadat P de route heeft gevraagd komen we op een immens industrieterrein, met tussen de grote loodsen verstopt de Gamm Vert.

Helaas is de laatste pressoir daar net verkocht. Omdat we toch al uren onderweg zijn besluiten we de auto nog maar te keren naar de andere zaak in Nevers. Aangezien we vandaag alle wegen door Nevers al een keer gereden hebben, vinden we deze vestiging snel. Ze hebben ook een pressoir, alleen een heel kleintje en niet degene die wij voor ogen hebben. Omdat er een vorstelijk bedrag voor wordt gevraagd, kopen we het ding niet en gaan we onverrichter zake weer terug naar La maison Rouge.

Tegen 5-en lopen we langs W, de Nederlandse aan de overkant van de weg. Samen met dochter en schoonzoon praten we, 2 jaar na onze eerste ontmoeting, weer bij. MJ vermaakt zich ondertussen prima met de meiden in en om de hangmatten.

Als we weer thuis zijn haalt MJ Duchesse nog even op, voor een promenade. Na een wandeling en wat oefeningen kijkt Duchesse rustig toe als wij zitten te eten. Wanneer we klaar zijn, doet P de halsband van Duchesse heel even af, ze is zo braaf. Gelijk ziet Duchesse haar kans schoon. Ze holt als een dartel veulen door onze tuin en of die nog niet groot genoeg is sprint ze het weiland van de boer in. Onverschrokken en uitdagend blaft ze tegen de koeien, die dom terugkijken en weglopen. MJ en P hollen inmiddels in het weiland achter Duchesse aan. De hond begint het wel een leuk spelletje te vinden en holt vol enthousiasme naar het veld waar de paarden van de overburen staan. Via de tuin van onze eigen buren komt ze uiteindelijk weer op het pad bij La maison Rouge terecht. Op een afstandje gevolgd door MJ, die bergop toch langzamer gaat dan bergaf. Inmiddels komen René en Paulette de tuin in, zij zijn door de andere buren gebeld dat hun wilde hond de koeien aanvalt. Terwijl ik ze uitleg dat Duchesse ontsnapt is, maar dat niets mis is met de koeien, komt het onderwerp van gesprek doodgemoederd en aangelijnd met een hijgende MJ naast zich de tuin in wandelen.

Even later is de rust weergekeerd in La Chapelle. Duchesse heeft straf en wij spelen een potje UNO. Het is al tegen 10-en als G en L, samen met hun vrienden H&S langskomen. De vrienden willen nog graag ook ons uitzicht even zien, het is inmiddels wel al pikdonker, dus dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Met een zaklamp zie ik ze, terwijl ik de Senseo-pruttel aanzet met P door de tuin heenstruinen.

Na middernacht nemen we afscheid van de buurtjes en van H&S. Voor de laatste 2 zit de vakantie er weer op, morgen rijden ze terug naar Nederland. Tot een volgende keer maar weer, er is in La Chapelle immers altijd wel iets te doen.

Les vendanges…

Vandaag gaan we bramen plukken, voordat de vruchten allemaal door de vogels worden opgesnoept. P gaat eerst op de motor naar de bricomarché in Décize. Voor mij neemt hij een set nieuwe tuinhandschoenen mee zodat ik de stekelige prikkels van de bramenstruiken kan weerstaan. Na het plukken van de bramen moeten de struiken immers ook weer helemaal teruggesnoeid worden.

Het is warm in La Chapelle en terwijl MJ in het zwembadje dobbert, loop ik met mijn vergiet van struik naar struik. De grootste bramen hangen of helemaal bovenin of juist helemaal onderin de struik en zo nu en dan lig ik er bijna met vergiet en al bij. Na 2 uur plukken heb ik het vergiet vol en mag ik met de bramen de keuken in.

Ik was de bramen en kook de weckpotten uit. Daarna gaan de bramen met geleisuiker en een scheut rum de pan in. Ook dit is een warm klusje, zo boven de kokende pan. Na 7 minuten borrelen is het zover; het vullen van de potten kan beginnen. Even later staan de potten omgekeerd in de keuken af te koelen. Na de aardappeloogst van een paar weken geleden is ook de bramenoogst van La maison Rouge binnen.

Terwijl P binnen de bramenafwas doet, denk ik buiten in de schaduw na over de volgende oogst, die van de druiven. De druiven zijn klein met een pitje, ras onbekend, en ook rijp om geplukt te worden. Merels zitten ook hier al op het vinkentouw en wanneer je langs de wijnranken loopt word je zwaar bedwelmd door een zoete, zinnenprikkelende wijnlucht. Misschien is het toch een idee om non-alcoholico-reizen naar La maison Rouge te organiseren, deze mensen kunnen dan de druiven plukken. De volgende lichting kan dan voor de wijn proeverijen komen.

P en ik beginnen aan het snoeiwerk van de bramen. Het is een helse klus, de takken prikken als een gek en de temperatuur van rond de 28 graden maakt het er ook niet makkelijker op. Wanneer we 2 kliko’s met een kop erop vol hebben, gaan we na eerst gedoucht te hebben langs de buren. We hebben advies nodig over onze druivelarij. Bij G en L drinken we een glaasje (in mijn geval water en voor P een biertje) en we praten wat bij over notarissen, goede restaurants en andere zaken. Het wijn maken blijkt nog een heel gedoe. P en ik besluiten van de te oogsten druiven eerst maar eens druivensap te maken. Morgen gaan we op zoek naar een pers.

Terwijl MJ het gras maakt, bakt P crepes. De brocante borden staan uitnodigend klaar, de stroop is uit Nederland meegebracht. Na het eten doen we een paar potjes UNO. De temperatuur zakt maar langzaam, morgen weer een warme dag voor de boeg.

 

L’entrepot de la gare…

Het is vandaag weer warm. Na het ontbijt vertrekken we, met de airco op stand hoog, naar Apremont-sur-Allier, un des plus beaux villages de France. Na een route touristique, rijden we Apremont plotseling binnen, we passeren een wasplaats waar een geocache verstopt ligt. De cache is niet moeilijk te vinden, het duurt langer om het logrolletje weer opgerold in het buisje te krijgen. Nadat we ons verbaasd hebben over de prachtige middeleeuwse huisjes rijden we verder door naar de volgende wasplaats. Daar ligt onze 2e cache en ook deze wordt snel door ons gevonden.

Na de 2 gevonden caches maken we een wandeling door het dorpje. Het is hier werkelijk prachtig om te wonen, maar je zit wel altijd tussen de toeristen. En hoe zit dat met al dat vormsnoeiwerk, wordt dit gedaan door de commune, of gaan de inwoners hier zelf ’s avonds met de snoeischaar aan de slag?

We lopen verder en komen uit bij de Allier. Het water is uitnodigend fris en al snel liggen onze slippers op het strand.

Van de wandeling door de Allier hebben we dorst gekregen. De Brasserie du Lavoir biedt uitkomst. We vinden een tafeltje onder een parasol en wachten op wat komen gaat. Helaas komt er niets. We wachten en wachten, nog steeds gebeurt er niets. Inmiddels hebben we alle 3 een mega-dorst en trek. Ook de mensen naast onze tafel krijgen een beetje genoeg van het lange wachten. Met luide stem weet de man de aandacht van één van de serveersters te trekken. Als de serveerster eindelijk de bestelling komt brengen, draait ze zich even onze kant op. Ze ziet 2 vingers in de lucht, die van P en die van mij. Niet veel later zitten wij aan een lekker koel drankje en een super-sandwich.

Terug uit Apremont kleden we ons om voor het diner bij L’entrepot de la Gare. Het restaurant is gevestigd in de oude spoorwegloods van het plaatsje Vandenesse la Gare.

Als P de auto op de parking parkeert begint het te regenen. In de verte zien we L’entrepot liggen, het is wel 500 meter lopen. In de stromende regen komen we bij het restaurant aan. Op hartelijke wijze worden we door Rob en Corine welkom geheten.

We krijgen een tafel op de veranda en niet veel later serveert Rob ons een koele rosé en een cola. Corine volgt met het voorgerecht, artisjokken met een verrukkelijke aioli. We snoepen met z’n 3-en lekker van de artisjok bladeren. Het hoofdgerecht is Ossobucco met rijst. Het vlees is zoals dat hoort boterzacht. Na het hoofdgerecht volgt het toetje: rabarber met aardbei. Heerlijk. We sluiten de maaltijd af met koffie en dan is het tijd om afscheid te nemen.

Als we door het weiland terug naar de parking lopen, komt het onweer steeds dichterbij. Terug bij La maison Rouge weerlicht en dondert het gedurende de rest van de nacht.