L’Auberge de Fountescut…

Met niet meer op dan een kop koffie slaan we om iets over half 12 de weg in naar Carla Bayle/Sieuras. Al begin december heeft Peter als verrassing voor mij gebeld met Jean Francois om een tafeltje te reserveren in l’Auberge de Fountescut.

Precies om 12 uur melden we ons in de auberge en haastig worden de flessen Kir op de toog gezet. Aan onze nederlandse punctualiteit moet men nog wennen. Jori en Mara Joy gaan aan de sirop de grenadine en Peter en ik vermaken ons met de flessen Kir. Ook weten we de schaaltjes met olijven goed te plunderen. Jean Francois is blij om te horen dat we onze ‘villa de vancances’ nog niet hebben verkocht, volgens hem is dat echt beter voor zijn omzet.

Picture 003

Wanneer we geen volgend glas Kir meer aandurven gaan we aan tafel. Het is net iets over half 1, maar toch wordt er een volledig (avond)menu geserveerd. We starten met een noten/boter/cremesoep met een salade van gevogelte. De soep is lekker zoet en past perfect bij de rest. Voor het hoofdgerecht kiezen Jori, Peter en ik voor de cuisson de canard en Mara Joy voor de kabeljauw (ik weet nu al niet meer wat het franse woord hiervoor is, morue? ben altijd blij dat er in de auberge een culinair frans/nederlands woordenboek te vinden is!). Het hoofdgerecht is verder aangekleed met groenten, die zo rechtstreeks uit de tuin lijken te komen: een preitje, een stukje lof, een cherrytomaatje; de  pichet rouge drinkt er weer lekker bij weg.

Picture 015

De kaasplank is weer even imposant als vanouds, de uitleg van welke kaas en waarvandaan is weer even rapide als vanouds.

Picture 017

We proeven overal maar weer een stukje van en maken ons daarna klaar voor het dessert. Mara Joy en Peter hebben het bekende chocoladedessert gekozen, terwijl Jori en ik gaan voor de ‘Poire aux Amandes’.

Gelukkig duurt het even voordat het dessert wordt geserveerd, zodat we wat tijd hebben om het eten te laten zakken. Tijd die eigenlijk nog te kort is, want het dessert is veeeeeel en lekker. In slow tempo happen we rustig door tot we echt de strijd moeten staken. We sluiten onze -even tussendoor lunch- af met koffie en wat glaasjes Armagnac.

Met een rustig gangetje rollen we net voor 3 uur weer de berg af naar Daumazan. De rest van de middag doen we uitermate rustig aan en ’s avonds slaan we het avondeten maar een keertje over. We besluiten de dag met een paar afleveringen uit onze The Wire DVD box.

Een gedachte over “L’Auberge de Fountescut…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *