L’un des plus beaux villages de France…

Nog voor achten gaat de man van de gemeente, of is het toch de buurman, aan de slag. Het is de hoogste tijd dat het gras in La Chapelle wordt gemaaid. Hij pakt zijn bosmaaier en vanaf dat moment produceert hij alleen nog maar lawaai, veel lawaai, heel veel lawaai… Zo nu en dan zie ik zijn hoofd opduiken tussen de rode bladeren van de glansmispels, die op de erfgrens staan. Gelukkig gaat de man gedegen en zeer minutieus te werk. Geen graspolletje ontsnapt aan de lawaaierige bosmaaier.

De meteo voorspelt voor vandaag een prachtige dag. Zon en een temperatuur boven de 20 graden. Tegen elven is de mist uit de dalen opgetrokken en rijden we op ons gemak naar Apremont-sur-Allier. 5 Kilometer voor het dorp stoppen we eventjes bij het aquaduct van Guétin. De dubbele sluis is een indrukwekkend stukje architectonisch vernuft over de Allier en al sinds 1838 operationeel.

In het Middeleeuwse dorp Apremont is het rustig. Bij de Brasserie du Lavoir bestellen we een café creme, een colaatje voor MJ en een calorierijke tarte maison. Op het terras zitten veel Nederlanders en onze tarte maison krijgt bij hen ook al snel gretig aftrek.

Na de ‘lunch’ maken we een wandeling door de jardin botanique. Een prachtig onderhouden, uitgestrekt landgoed waar toch wel een aanzienlijk aantal tuinlieden werkzaam moet zijn.

Veel bloemen en planten staan er nog niet in bloei. Maar vanaf de banken, die her en der op het gras verspreid staan, heb je een prachtig zicht op de mooie doorkijkjes en de bijzondere bomen.

Via de Chinese brug komen we terecht in Turkije.

Daarvandaan lopen we door naar Rusland. De Russische Belvédere hangt vol met tegelpanelen, gemaakt in de aardewerkfabrieken in Nevers. We verlaten Rusland en komen bij de bogen met Gouden – en Blauwe regen en de witte tuinen in de stijl van de wereldberoemde Engelse Vita Sackville West.

Tegen vieren zijn we weer terug bij La maison Rouge. MJ en ik zitten net met een apéro op het bankje in de zon als buurvrouw L met dochter aan komen lopen. P schenkt snel extra glazen in. Het duurt niet lang of we zien de baret van René boven de rietpluimen uit aankomen. Paulette volgt als René met een biertje in zijn hand op zijn eigen enthousiaste wijze een lang verhaal staat te vertellen. We praten over de verkiezingen, die zondag worden gehouden. René twijfelt of hij zal gaan stemmen aangezien zijn kandidaat de tweede ronde niet heeft gehaald. Ik probeer hem ervan te overtuigen dat als hij niet gaat stemmen, hij ook zijn recht verliest om te klagen. Iets wat hij toch graag mag doen.

Over zevenen rijden we naar Vandenesse. Klokslag half 8 parkeert P op de grassige parking van L’Entrepot de la Gare. Rob en Corrine hebben de tafels op de veranda gedekt en voor de eerste keer dit jaar eten we weer buiten.

Met uitzicht op de landerijen en de ondergaande zon krijgen we het ene na het andere lekkere gerecht voorgeschoteld:

getoast stokbrood met geitenkaas, honing en pijnboompitten

asperges in botersaus, ei, ham en salde

boeuf bourguignonne met salade en appelcompote

kastanjepuree met creme fraiche en walnoot.

Na de cappuccino nemen we weer afscheid van Rob en Corrine. De temperatuur is inmiddels behoorlijk afgekoeld en bibberend lopen we terug naar de auto.

In Cercy la Tour wordt P aangehouden. Alcoholcontrole. Dankzij de lekkere appelsap van Rob blaast P 100% groen en met een ‘impeccable’ van de gendarme mogen we verder.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *