Le pressoir a cliquet…

Halverwege de morgen gaan P en ik op pad om een vruchtenpers te kopen. We denken bij de tuincentra bij Marzy een goede kans van slagen te hebben. We rijden dwars door de stad Nevers om zo door te steken naar Marzy, maar komen in een heel ander plaatsje uit. Mmmh…, verkeerd gereden, maar gelukkig hebben we een Michelin routekaart uit 1998 aan boord. Komt die ook nog eens van pas.

Even later parkeren we de auto bij Jardiland. Het is inmiddels een kwartier voor sluitingstijd en geen pressoir te vinden. Ik vraag één van de Jardi-medewerksters of ze wat wij zoeken ook verkopen. Na overleg met de chef stuurt ze ons door naar de Cooperative Gamm Vert.

Inmiddels is het lunchtijd en zijn alle winkels gesloten. Bij de Mac drinken we een cappuccino en zoeken we op Internet naar het adres van de Gamm Vert. We hebben geluk, in Nevers zijn er 2. Bij de Carrefour, waar blijkbaar niet aan lunch wordt gedaan, doen we boodschappen. Het is bijna 2 uur als we op zoek gaan naar de Gamm Vert. St. Eloi ligt aan de weg naar La maison Rouge, dus daar rijden we zo naartoe. De Zone Industrielle is echter een ander verhaal en erger, niet te vinden. Nadat P de route heeft gevraagd komen we op een immens industrieterrein, met tussen de grote loodsen verstopt de Gamm Vert.

Helaas is de laatste pressoir daar net verkocht. Omdat we toch al uren onderweg zijn besluiten we de auto nog maar te keren naar de andere zaak in Nevers. Aangezien we vandaag alle wegen door Nevers al een keer gereden hebben, vinden we deze vestiging snel. Ze hebben ook een pressoir, alleen een heel kleintje en niet degene die wij voor ogen hebben. Omdat er een vorstelijk bedrag voor wordt gevraagd, kopen we het ding niet en gaan we onverrichter zake weer terug naar La maison Rouge.

Tegen 5-en lopen we langs W, de Nederlandse aan de overkant van de weg. Samen met dochter en schoonzoon praten we, 2 jaar na onze eerste ontmoeting, weer bij. MJ vermaakt zich ondertussen prima met de meiden in en om de hangmatten.

Als we weer thuis zijn haalt MJ Duchesse nog even op, voor een promenade. Na een wandeling en wat oefeningen kijkt Duchesse rustig toe als wij zitten te eten. Wanneer we klaar zijn, doet P de halsband van Duchesse heel even af, ze is zo braaf. Gelijk ziet Duchesse haar kans schoon. Ze holt als een dartel veulen door onze tuin en of die nog niet groot genoeg is sprint ze het weiland van de boer in. Onverschrokken en uitdagend blaft ze tegen de koeien, die dom terugkijken en weglopen. MJ en P hollen inmiddels in het weiland achter Duchesse aan. De hond begint het wel een leuk spelletje te vinden en holt vol enthousiasme naar het veld waar de paarden van de overburen staan. Via de tuin van onze eigen buren komt ze uiteindelijk weer op het pad bij La maison Rouge terecht. Op een afstandje gevolgd door MJ, die bergop toch langzamer gaat dan bergaf. Inmiddels komen René en Paulette de tuin in, zij zijn door de andere buren gebeld dat hun wilde hond de koeien aanvalt. Terwijl ik ze uitleg dat Duchesse ontsnapt is, maar dat niets mis is met de koeien, komt het onderwerp van gesprek doodgemoederd en aangelijnd met een hijgende MJ naast zich de tuin in wandelen.

Even later is de rust weergekeerd in La Chapelle. Duchesse heeft straf en wij spelen een potje UNO. Het is al tegen 10-en als G en L, samen met hun vrienden H&S langskomen. De vrienden willen nog graag ook ons uitzicht even zien, het is inmiddels wel al pikdonker, dus dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Met een zaklamp zie ik ze, terwijl ik de Senseo-pruttel aanzet met P door de tuin heenstruinen.

Na middernacht nemen we afscheid van de buurtjes en van H&S. Voor de laatste 2 zit de vakantie er weer op, morgen rijden ze terug naar Nederland. Tot een volgende keer maar weer, er is in La Chapelle immers altijd wel iets te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *