< Naar Budapest

Donderdag 27 oktober 2011



Dóri is een schat van een meid. Ze ziet er goed uit, spreekt geweldig Engels en is erg lief. Haar ouders zijn ook aardig, maar spreken geen woord Engels. Nu is mijn Hongaars ook niet meer wat het geweest is, dus het communiceren met Dóri's ouders gaat lekker moeilijk.

Stipt 6:00 uur staat Dóri naast mijn bed. Om 8 uur moet ze op school zijn en ik moet mee. Met tegenzin sta ik op en even later zitten we aan de ontbijttafel. Brood met ham en een extra smaaksensatie, het lijkt een beetje op ui. Van mij had het niet gehoeven maar ik eet gewoon door. Iets over zevenen in de ochtend staan we bij de bushalte en binnen drie kwartier staan we op de stoep van Veres Pálné Gimnázium. Ik krijg een korte rondleiding door haar middelbare school en ik kijk mijn ogen uit.



Erica Terpstra vertelt in haar reisprogramma 'Erica op reis' dat als je in een nieuw land komt, je altijd eerst naar de markt moet. Op de mart tref je namelijk de échte inwoners van het land. Ik wens Dóri een prettige dag en ga naar 'Vásárcsarnok', de grootste overdekte markt van Boedapest. Het is groot, maar om 8 uur 's ochtends is het nog niet zo bijzonder. Ik besluit later terug te komen.





Ik stap spontaan de tram in en als ik ergens een groot shopping mall tegenkom stap ik uit. Er zijn een aantal inkopen te doen: een lokale simkaart, een 7 dagen ticket voor het openbaar vervoer in Boedapest en een oplader voor mijn telefoon (mijn oude heeft het helaas begeven). Ik doe rustig aan en ben de hele ochtend onder de pannen.

Rond 14:00 uur besluit ik naar de andere kan van de stad te gaan. Daar is een groot park met daarin een van de grootste zwembaden van Europa. Nu is het zwembad zelf niet zo bijzonder, maar wel het gebouw eromheen. Tegen de mevrouw zeg ik 'only watching' en ik mag even het zwembad in om te kijken. Een prachtig pand en ik ben bang dat ik daar later deze week nog wel een keer ga zwemmen.

Tegen het eind van de middag ga ik naar 'Váci utca', wat waarschijnlijk Hongaars is voor Kalverstaat. Voor 100 HUF koop ik in een papierwinkel een schriftje en een pen. Ik ga even later ga ik op een monument op het 'Vörösmarty tér' zitten (en dat is weer te vergelijken met de Dam). Ik vergaap me daar aan straatartiesten en begin in het avondzonnetje in het schriftje te schrijven.





U denkt natuurlijk dat ik hierin mijn reisverhalen opschrijf, maar niets is minder waar. Het wordt een lesboekje Nederlands voor Dóri. Ze gaat namelijk, geheel toevallig, volgende week met een vriendin een lang weekend naar Nederland. Exact op het zelfde moment als ik weer terug ga naar Nederland, we zitten dus in hetzelfde vliegtuig. Als ik de eerste zinnen heb opgeschreven stuurt Dóri me een sms of we samen een drankje zullen doen. Nog geen tien minuten later zien we elkaar op metrostation Astonia.

Vooraf had ik trouwens positieve verhalen over het openbaar vervoer van Boedapest gelezen, maar mijn verwachtingen zijn overtroffen. Het openbaar vervoer is (voor Nederlandse begrippen) goedkoop, de kwaliteit is prima en de kwantiteit is geweldig: iedere twee minuten komt er een nieuwe metro of tram. Tevens controleren ze zeer goed op tickets, daar kunnen ze in Amsterdam nog een puntje aan zuigen.

Dóri brengt me naar een alternatieve kroeg. Je kent ze wel, met geschilderde naakte vrouwen op de muur. Voor mij bestelt Dóri een Palinka, zelf neemt ze iets anders. Palinka is een Hongaars shotje, dus het heeft een hoger alcoholpercentage dan bijvoorbeeld een glas bier. Ik drink mijn glaasje Palinka, zoals het hoort, in één teug leeg en mijn keel begint te branden. Het drankje blijkt een alcoholpercentage van 70% te hebben.



Samen vullen we het lesboekje nog even aan en na drie kwartier besluiten we om naar huis te gaan.

We mogen de volgende dag 'uitslapen', mijn vrouwelijke gids hoeft pas om 10 uur op school te zijn. Dóri gaat vast slapen, ik gebruik haar computer nog een uurtje om een nieuwe overnachtingsplek op te zoeken. Dóri en ik hadden vooraf namelijk afgesproken dat ik twee nachten bij haar zou logeren.

volgende dag

Klik hier om terug te gaan naar het hoofdmenu