9 augustus 2012 - Mind the gap!

Slapen valt nog niet mee. Onze kamer ligt aan een drukke doorgaande hoofdstraat. Vanuit het raam kan ik bijna op het dak van de dubbeldekkers stappen die iedere 5 minuten bij de busstop stoppen. De motoren van de vliegtuigen die landen op Heathrow zijn net niet aan te raken. Met z’n vieren op één kamer is er altijd wel iemand die zich omdraait op een krakend bed. Om half 8 gaat toch nog plotseling de wekker. Tijd om wakker te worden en richting ontbijtzaal te gaan. In de ruimte staan de ontbijttafels gedekt. We mogen kiezen uit twee ontbijtopties. Of een full English breakfast of poached, scrambled of boiled eggs. We kiezen alle vier voor het full English breakfast en in de keuken gaan de pannen het vuur op.

Het ontbijt is niet echt lekker, maar het vult wel en dat is ook belangrijk. Een uurtje later lopen we naar het Underground station van Hounslow Central en drie kwartier later stappen we op Liverpool Station weer uit. Daar stappen we met onze Oyster Cards over op bus 11. Bovenin de dubbeldekker hebben we prima uitzicht als de bus door de drukke straten rijdt. Bij St. Paul’s Cathedral stappen we uit. Op een bankje in de zon luisteren we naar Jo Melo die Wuthering Heights van Kate Bush voor ons en nog drie andere toeristen zingt.





De Starbucks is gelukkig nabij. Met ijskoude chocolate cookies coffee komen we op temperatuur en verzamelen we moed om de Millennium Bridge over te steken. Vanaf de brug zien we in de verte de Olympische ringen schitteren aan de Tower Bridge en hebben we een prachtig uitzicht op St. Paul’s Cathedral. Voor het Tate Modern slaan we linksaf en lopen we over de pier langs de Thames naar Borough Market. Daar is het een drukte van belang. Het is overduidelijk lunchtime. De trend is vegetarisch en/of biologisch. Voor de kraampjes met ‘gezond voer’ staan lange wachtrijen.





Bij de Southwark Bridge steken we de Thames weer over. Bij het France House staan allemaal smurfen voor de deur. Wat de Olympics al niet aanrichten bij mensen… We vervolgen onze wandeltocht naar het St. Paul’s waar we bus 11 weer inhoppen. Bij Westminster Abbey en de Big Ben stappen we uit de bus. Als we ons als echte toeristen hebben gedragen, lopen we langs de Horseguard Parade, het beachvolleybalterritorium naar de dichtstbijzijnde Underground.



Bij Covent Garden stappen we uit en lopen we direct door naar Neal’s Yard. Daar drinken we een sapje. Als we de vitamines binnen hebben gaan we op pad naar Soho. Het is gezellig druk in Soho. In de Old Compton Street eten we bij Leon. Leon is een fastfood restaurant met een speciale visie: ‘What fuels us is the belief that food should taste good and do you good. And that everyone should be able to enjoy it. To do this, we’ve set about to change the face of fast food. Our food is naturally full of flavour, full of goodness, and from people we know and like. We cook with seasonal ingredients, olive oil and fresh herbs and spices. We only buy meat from farms that we trust. ‘





Als we de rijkgevulde salades en homemade lemonade op hebben, gaat JJ op Apple Store bezoek. P, MJ en ik reizen naar Hyde Park Corner. Op een immens gedeelte van het park staan grote schermen waar we de hockeywedstrijd van de Nederlandse heren tegen team GB kunnen kijken. Bij aankomst is het al erg druk en we moeten in één van de 40 rijen voor de securitypoorten aansluiten.
Als we het festivalterrein op lopen is de hockeywedstrijd een paar minuten oud en staan de hockeyheren met 2-0 voor. We kunnen blijven juichen, want de hockeyballen vliegen de één na de ander de goal in. Met een historische overwinning van 9-2 lopen we anderhalf uur later het terrein af. Achter me hoor ik opeens mijn naam roepen, één van mijn collega’s is ook in London.



Terug in het hotel, uploaden we de eerste foto’s. Het is al weer na middernacht als we gaan slapen.

vorige dag volgende dag