Bye bye NY

Het is een uur of 6 wanneer er vanaf de straat een druk getoeter klinkt. Een helse herrie opgeleukt door een fikse scheldkannonade. Natuurlijk zijn wij klaarwakker, maar na 5 minuten toeteren en schreeuwen wordt het weer stil. Met een lange dag voor de boeg, draaien wij ons nog maar even om voor een uurtje extra slaap.

Om half 9 staan we op, Jo grijpt direct haar notebook om de website van American Airlines te raadplegen. Vluchtnummer 100 staat op het programma vandaag en is voorlopig ‘on schedule’. Er zijn nog aardig wat stoelen beschikbaar in het toestel en opeens komt ook de eerste rij bij de tussenwand vrij. Met een snelle actie wissel ik onze oorspronkelijke stoelen om, nu hebben we stukken meer beenruimte. Dat is fijn, fijn, fijn!

De koffer is snel ingepakt c.q. volgepropt, de spullen die we er de afgelopen 2 dagen uitgehaald hebben, liggen er los bovenop. Met een soort van deja vu gaan tegen elven de koffers de storage in en checkt P uit. Bij de metro-ingang zit een klein, vaag kapperszaakje waar JJ op de valreep van het oude jaar zijn haar laat knippen. De kapper zucht en steunt (en stinkt volgens JJ) over het lange haar dat hij te lijf moet gaan. Voor 12 USD is JJ weer helemaal de man.

Bij de MacD. halen we een versgemaakte Oatmeal waarna we de Manhattan Mall inlopen. De winkeltjes zijn hier een stuk minder dan de zaken die we inmiddels gewend zijn en na een uurtje hebben we het wel gezien. Bij de Subway eten we een laatste broodje, P wordt er bijna krankzinnig. Bij onze op het oog toch eenvoudige bestelling: 4 broodjes en drinken, lukt het de verkoper om 16 vragen te stellen. Wat wilt u voor brood? Wilt u soep? Ja, maar dat kan niet bij dit broodje. En zo gaat het maar door. Uiteindelijk krijgen we toch 4 zakjes waar onze bestelling inzit.

We lopen voor de laatste keer terug naar het hotel, de zon schijnt en de temperatuur is van het niveau ‘jas open’. Wanneer we onze koffers hebben gaan we direct door naar de metro, het is half 3 en tijd om te gaan. De A-lijn brengt ons in 3 kwartier naar de JFK Airtrain en met deze trein komen we bij de vertrekhal uit. Precies om half 5 zijn we op JFK, mooi op tijd voor onze vlucht die om half 7 vertrekt.

We checken in en lopen nog een klein rondje langs de taxfree shops. De prijzen schelen allemaal niet zoveel met downtown Manhattan. Downtown is de prijs lager, maar komt er nog tax bij, op JFK is de prijs wat hoger, maar hoeven wij geen tax te betalen.

Ons vliegtuig vertrekt uiteindelijk met 1 uur vertraging wegens ‘problems with loading’. Mmm… dat wordt weer een krappe overstap op London Heathrow waar we volgens het oorspronkelijke reisschema krap 2 uur overstaptijd hebben. We gaan het wel zien, eerst maar eens kijken hoe laat we er landen.

Met inderdaad 1 uur vertraging landen we op Heathrow. Bij de uitgang van de slurf staat iemand met een bordje transit omhoog. Wij melden ons en krijgen een express pass uitgereikt en de goede raad om zo snel mogelijk te rennen naar de andere terminal. En dat doen we, als gekken hollen we met onze handbagage door de lange gangen. Voordringend en wapperend met onze express pass arriveren we bij de veiligheidscontrole waar Jo en MJ tot overmaat van ramp ook nog gefouilleerd moeten worden. Via de fast lane en nog steeds wapperend met de pass komen we bij de incheckbalie uit. De dame achter de balie vraagt ons daar om onze boardingpassen. Ja die hebben we natuurlijk niet. Al mopperend print ze 4 passen voor ons uit, waarna wij weer verder denderen met onze spullen.

We zijn op tijd bij de gate, nog voor de eerste oproep om te boarden. Blij dat we het vliegtuig niet gemist hebben gaan we aan boord. De vlucht duurt 45 minuten, net lang genoeg voor een broodje en een kop koffie. Dan is het tijd om te landen. Op de automatische piloot want Schiphol ligt in dichte mist. We zijn weer thuis.

Bij de bagageband wacht ons een laatste verrassing. Een koffer heeft de snelle overstap op London Heathrow niet gehaald en komt met de volgende vlucht mee. De koffer kan vanaf 2 uur op Schiphol opgehaald worden. Het is echter ook de koffer waar per ongeluk nog onze autosleutels inzitten. Niet zo handig en we bellen maar eens met het thuisfront. Met de trein rijden we naar huis, op het perron worden we opgewacht met de reservesleutels van de auto. We zijn weer thuis and we wish you a Happy New Year!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>