Let’s go Islanders

Om kwart over 9 zitten we aan de koffie service van het hotel. Er wordt geen ontbijt geserveerd, maar we kunnen onze trek stillen met koffie met allerlei smaakjes en chocolaatjes.

Buiten is het fris maar helder en zonnig. We lopen naar 36 E 36st Street voor onze 1e Amerikaanse cache. Onderweg worden we door allemaal lieden aangesproken die bustourtickets verkopen. Alle varianten op de tours zijn mogelijk, wij gaan lopend verder. Hoe goed we ook zoeken, de cache vinden we niet. De automatische deur van de oogkliniek maakt het ons ook niet makkelijk en we gaan maar op zoek naar de volgende cache. Die vinden we op een dakterras. Op weg naar de derde cache komen we langs Chrysler building, waar we binnen een kijkje nemen. Behalve de kerstboom en veel beveiligers is er binnen niet zoveel te zien; wel ontdekken we dat André Rieu op de 26e een kantoor heeft.
Even verderop gaan we het Grand Central Terminal binnen.

Oorspronkelijk gebouwd in 1872 door Cornelis Vanderbilt, maar door het groeiende aantal passagiers herbouwd in 1913. Nu is het het grootste treinstation van de States. 117 platforms waarvandaan treinen naar alle hoeken van het land reizen. In de foodcourt eten we een pizzaslice waarna we via de markthal waar je de lekkerste dingen voor het kerstmenu kunt kopen het gebouw weer uitgaan. We pikken de cache Faces on the wall op en lopen gelijk door naar Bryant Park.

In Bryant Park is een gezellige kerstmarkt en The Pond, een ijsbaan. Kerstkrakers schallen uit de luidsprekers. Het duurt niet langer dan 30 minuten voordat MJ op schaatsen staat. Terwijl zij haar rondjes rijdt, nemen wij een kijkje bij de kraampjes en in de New York Public Library, die precies voor (of achter) de ijsbaan ligt. Het is een prachtig pand in beaux arts stijl, er is alleen geen leesboek te zien. De boeken, zo’n 7 miljoen exemplaren staan in de kelder en worden vandaaruit op transportbanden aangevoerd.


Met een warme beker appelcider bij ons halen we MJ weer op bij de ijsbaan.

De zon is al onder en de temperatuur daalt behoorlijk als we naar Penn Station lopen. Daar kopen we treinkaartjes naar Freeport, vanwaar we met de bus verder gaan naar het ijshockeystadion van de New York Islanders. Op het perron zien we de trein al staan en we springen erin. Als die rijdt, merken we dat we in een soort sneltrein zitten die onze halte voorbijraast. Het duurt een uur voordat de trein de 1e stop maakt en wij de trein weer uitkunnen. De stoptrein terug komt een half uur later. We wachten in de verwarmde wachtruimte en vragen ons ernstig af of we nog op tijd bij het stadion kunnen komen. We zijn uiteindelijk net op tijd op het station van Freeport om ‘onze’ bus te halen. Voor de zekerheid vragen we de buschauffeur om ons te waarschuwen als we bij de halte van het Nassau Coliseum zijn. De beste man vergeet ons echter helemaal en zo staan we 2 haltes te ver weer buiten. Hollend gaan we terug en komen om 2 voor 7 bij het stadion aan.
We zitten net op onze plaatsen als we mogen gaan staan voor het volkslied. De wedstrijd is een echte happening, ondanks dat we geen flauw benul hebben van de spelregels. Na 3x 20 minuten speeltijd staat het nog 1 – 1, maar dan weten de Islanders te scoren in de overtime. Een golden goal, de winst is binnen en de stemming opperbest.

Toch is in een mum van tijd het stadion leeg en staan ook wij in de vrieskou buiten. Op zoek naar de bushalte vragen we een politie agent om hulp. De man antwoordt dat hij ons wel even naar de halte toebrengt. In de politiewagen worden we snel naar de bushalte gebracht.
We bedanken de agent honderduit en hij wenst ons nog een fijne vakantie. Bij de halte komen we erachter dat we bij de verkeerde halte staan. Er hangt nergens een busschedule en de halte die we eigenlijk moeten hebben kunnen we in het donker niet terugvinden. Er zijn geen andere passagiers te bekennen en we wachten dus maar op wat er komen gaat. Dan stopt er een taxi voor ons. We hoeven er niet lang over na te denken en we springen in de cap. Heerlijk warm worden we voor 15 dollaria naar het station van Freeport gebracht. Gelukkig ontdekken we nog net op tijd, dat we bij het uitstappen, onze tas vergeten…

De trein naar Penn Station heeft 18 minuten vertraging. Als we er eindelijk inzitten, dommelen JJ, MJ en P gelijk in. Vanwege een aanrijding net voor ons rijden we met halve snelheid. Het is al bijna middernacht wanneer we Penn Station inrijden. We lopen zo snel mogelijk naar ons hotel. Eenmaal op onze kamer gaat binnen 5 minuten het licht uit, wat een dag!

Hello New York, here we are

En ja hoor, we zitten in New York. Vanmorgen toen we op pad gingen niet gedacht, maar we hebben het gehaald.

In vogelvlucht: anderhalf uur te laat vertrokken vanaf Schiphol, in een sneeuwbui waardoor het vliegtuig voor vertrek ge-de-iced moest worden. Het broodje ham dat we geserveerd kregen, was nog bevroren.

Aankomst op London City ipv op London Heathrow, waardoor onze riante overstaptijd plotseling niet meer zo riant was.

Verkeerde tickets voor de Tube gekocht, maar daarbij van een aardige dame van de Customer Service een geschreven bon gekregen, dat het ondanks onze eigen fout toch goed was.

In iets meer dan anderhalf uur midden in de ochtendspits van London City naar de uithoek van Heathrow gereisd, waarbij Jori zich bij een overstap  maar tenauwernood met een koffer de metro in kon persen.

Op een overvol Heathrow met honderden wachtenden in no-time door over- overvriendelijke medewerkers door de veiligheidscheck en bagage drop-off geloodsd.

Op tijd, om kwart over 12 vertrokken, met de AA0105. Opmerkelijk: de gemiddelde leeftijd van de flight attendents in het vliegtuig ligt ruim boven de 50 jaar. 

Na 7 uur vliegen landen we iets over 3-en op JFK.

De wachtrij voor de veiligheidscontrole is lang, maar er worden steeds meer balies ingezet. Na de nodige vingerafdrukken en foto’s is de stempel in het paspoort voor ons. We mogen de Verenigde Staten van Amerika in.

Met de Airtrain reizen we naar Jamaica Station en vandaar gaan we met de LIRR-trein door naar Penn Station. Het is half 6 als we met onze koffers de 31st Street inlopen. De check-in in het Herald Square is snel, onze kamer niet groot (waar laten we de inhoud van onze koffers?), maar wel met 2 enorme bedden.

Als we een beetje zijn bijgekomen, maken we een klein rondje buiten om de benen te strekken en voor wat frisse lucht. Het is allemaal erg indrukwekkend, overal gele taxi’s, overal mensen, overal reclame, overal lawaai. Net bij Gray’s Papaya ‘uitgebreid’ gedineerd: staand met 2 broodjes hotdog met fruitjuice. Bij de Starbucks een lekkere beker koffie gehaald en vrienden geworden met Mimi van achter de toonbank. Komen jullie morgen weer?

Nu eerst maar even slapen, inmiddels ben ik al ruim 30 uur wakker en ligt de rest al lang op 1 oor. Sweet dreams in New York, here we are!!!

So far, so good

Omdat Jolanda bedolven is onder een pak jassen, dassen en tassen, moet P. maar even de weblog bijwerken, even heel kort. We zijn met behoorlijke vertraging opgestegen van Schiphol, ik geloof ruim een uur te laat. Het ontbijt in het vliegtuig was van grote klasse, de broodjes waren nog bevroren en mijn brug viel spontaan bijna uit mijn mond. Echt 2x niks dus. Op luchthaven Londen City als een dolle koffers halen, door de douane en kaartjes kopen voor de trein/metro reis naar Heathrow.
En toen ging het mis…

Ik kocht per ongeluk vier verkeerde kaartjes, met een zone te weinig. Een zeer behulpzame medewerkster van de Docklands Light Rail schreef vervolgens een handgeschreven bewijsje waarmee we gewoon konden instappen, free of charge. Daarna met de trein, 3 haltes. Daarna overstappen op de metro. Nou, die zat bom en bom en bom vol. Met uiterste inspanning konden Peter en Jori zich er nog intrekken. Na een woeste rit moesten we weer overstappen en nog 20 haltes naar Heathrow. Ik moet gaan opschieten trouwens, we gaan zo boarden voor de vlucht naar JFK.

Op Heathrow was het een grote chaos, overal mensen, duizenden mensen… Gelukkig trok iemand ons uit de rij en stuurde ons door naar een andere rij. Daar stonden vele helpers van AmericanAirlines ons al op te wachten en binnen enkele minuten hadden we 4 boardingpassen. Tijd om stoom af te blazen voor P., die moest zoooo nodig naar de wc, te erg gewoon.

De druk was er nu letterlijk af en we konden door de douane. Ik had echt verwacht dat dit heel druk zou zijn en heel streng, maar het tegendeel was waar. We waren in een zucht door de scanner, schoenen weer aan en naar de gate.
Daar aangekomen hadden we een kleine tegenslag want er stond een verkeerde datum op de security stickers op 3 paspoorten. Alleen bij Mara Joy stond keurig de 21e… Na even lief lachen naar een beveiliger schreef hij drie nieuwe stickertjes ter plekke voor ons uit en konden we eindelijk neerploffen voor de deur van de gate. En ik dus gelijk online kon met de iPad.

Boarding, part one

Korte update vanaf Schiphol: We gaan over 10 minuten het vliegtuig in. Tot nu toe gaat alles perfect. Alleen de man bij de incheckbalie was wel heel erg optimistisch:
Houd u rekening met een mogelijk gesloten Londen Heathrow…. Misschien moet u wel 3 dagen in Londen wachten…. Lekkere info zeg. Volgens ons gaat het allemaal goed komen.

Flight cancelled

Annuleringen en vertragingen

Door het winterse weer in Europa moeten passagiers rekening houden met annuleringen of vertragingen. Bekijk de actuele vluchtinformatie of raadpleeg de website van uw luchtvaartmaatschappij. Onze uitgebreide website is momenteel niet beschikbaar, vanwege de grote hoeveelheid bezoekers. In plaats daarvan treft u deze site met de meest actuele en noodzakelijke informatie aan. Kijk ook voor het laatste nieuws op www.schipholtv.com

BA 0423 London Heathrow 07:30 Cancelled       D16

Iemand tijd om ons morgen naar London te brengen? Of anders helemaal door naar New York? Wij horen graag!

New York here we come

Om de jaarlijks terugkerende kerststress te vermijden, gaan wij er dit jaar eenvoudigweg vandoor. Met z’n 4-en bijkomen van een druk jaar en ‘relaxen’ in het altijd rustige (not) New York, the City that never sleeps…

Met nog precies een maand te gaan zijn de vluchten en het hotel geboekt en de voorbereidingen in volle gang. Voor de ijshockeywedstrijd van de New York Islanders zijn de tickets afgelopen vrijdag door de FedEx aan de deur afgeleverd. Kaartjes voor het vermaarde kerstoptreden van The Rockettes in The Radio City Music Hall liggen klaar bij het loket. De toegangsbewijzen voor Lady Liberty hebben we dankzij onze Mastercard zelf kunnen printen. Het begeleidende draaiboek begint meer en meer vorm te krijgen.

Een belangrijk item dat nog mist is een paspoort voor MJ. Morgen eerst maar even regelen!